Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2016

Το Κλειδί για να Είναι Καλύτερη η Καθημερινότητά σας: Αποδεχτείτε τον Εαυτό σας!

5 Απλοί Τρόποι Αποδοχής και Αγάπης



Έχεις την τάση να κατακρίνεις τον εαυτό σου;  Συγκρίνεις τον εαυτό σου με άλλους ανθρώπους όλη την ώρα;  Είσαι ο πιο σκληρός επικριτής του εαυτού σου;  Μήπως τελικά εσύ ο ίδιος μπλοκάρεις τον εαυτό σου επειδή δεν τον αποδέχεσαι;  Αν απάντησες ναι σε μερικά από τα παραπάνω ερωτήματα, ίσως είναι καιρός να αλλάξεις και να αποδεχτείς τον εαυτό σου.

1. Κάνε μια λίστα με όλα όσα αρνητικά λες για τον εαυτό σου όταν κάνεις αυτοκριτική- και απάντησε χωριστά στο καθένα με κάτι θετικό

Φυσικά, όλοι έχουμε τα ελαττώματά μας!  Δεν είναι όμως αυτό το ζητούμενο!  Το σημαντικό είναι να γνωρίζουμε τα προτερήματά μας και να χτίζουμε πάνω σε αυτά (ενώ παράλληλα διαχειριζόμαστε και τα ελαττώματά μας).  Αν βλέπεις μόνο τα αρνητικά στοιχεία σου, τότε δεν ευχαριστιέσαι την εμπειρία του να είσαι ο εαυτός σου και δεν ευχαριστιέσαι την ίδια σου τη ζωή!  Για κάθε αρνητικό στοιχείο που κρίνεις τον εαυτό σου δέξου το με συμπόνια για εσένα τον ίδιο και πάρε την απόφαση να συγχωρέσεις τον εαυτό σου.  Αν δε μπορείς να βρεις κάτι θετικό (ίσως μια κατάσταση είναι ρεαλιστικά άσχημη), αυτό που μπορείς να κάνεις για να απελευθερωθείς από τα αρνητικά συναισθήματα και να προχωρήσεις στη ζωή σου είναι να πεις «Έκανα το καλύτερο που μπορούσα.  Συγχωρώ τον εαυτό μου.  Συγχωρώ όσους έχουν ανάμιξη σε αυτό το πρόβλημα.  Στηρίζω τον εαυτό μου και προχωράω μπροστά».


2. Μάθε να αποδέχεσαι τα συναισθήματά σου

Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος στο πώς αισθανόμαστε.  Υπάρχει σωστό/λάθος στο πώς επιλέγουμε να αντιδράσουμε σε αυτά που μας συμβαίνουν. Δώσε στον εαυτό σου άδεια να νιώσει το όποιο συναίσθημα έχει, χωρίς λογοκρισία ή κουκούλωμα.  Προσπάθησε παράλληλα να καταλάβεις από πού προέρχεται το συγκεκριμένο συναίσθημα και στήριξε τον εαυτό σου στο να το βιώσεις και να… επιβιώσεις. Βιώνω τα συναισθήματά μου δε σημαίνει ότι γίνομαι και δικαστής για να κατακρίνω τον εαυτό μου ή τους άλλους.  Σημαίνει ότι αντιλαμβάνομαι ποιος είμαι και πώς είμαι αυτή τη στιγμή, σημαίνει ότι σέβομαι τον εαυτό μου, αναγνωρίζω την αξία του και τον φροντίζω για να  προχωρήσω μπροστά.

3. Καλλιέργησε τη σχέση σου με την αποτυχία αλλά και την επιτυχία

Μάθε να παίρνεις τα ρίσκα σου και να δέχεσαι τις συνέπειες των πράξεών σου.  Οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται την επιτυχία εξίσου με την αποτυχία, όσο και αν αυτό φαίνεται παράξενο!  Ο λόγος;  Είτε με επιτυχία, είτε με αποτυχία, θα ξεβολευτεί κανείς από τη ρουτίνα του!  Μάθε λοιπόν να είσαι συναισθηματικά παρών στη ζωή σου, να είσαι αυθεντικός άνθρωπος και να ρισκάρεις να αποτύχεις.  Για να ζήσεις πρέπει να αποβάλεις τον φόβο του «είμαι αρκετά καλός;» και να συνεχίσεις την πορεία σου. Καλλιέργησε την εσωτερική σου σοφία ότι τα λάθη αποτελούν δάσκαλο και βάση για νέα μάθηση. 

4. Σταμάτα τις συγκρίσεις

Οι περισσότεροι άνθρωποι πέφτουν στην παγίδα του να κάνουν συγκρίσεις με άλλους προκειμένου να καταλήξουν ότι κάπου και σε κάτι υστερούν.  Αν ξεκινάς με επικριτικό τρόπο να συγκρίνεις τον εαυτό σου με άλλους, μόνο για να αποδείξεις ότι αν δεν είσαι ‘τέλειος’ ή πολύ πάνω από το μέσο όρο σε κάποιες διαστάσεις, τότε μόνο κακό κάνεις σε εσένα.  Η σύγκριση προκαλεί άγχος: πώς με βλέπουν οι άλλοι; Τι πιστεύουν για μένα;  Πόσο καλύτερα είμαι από τους άλλους σε αυτή ή την άλλη διάσταση; Οι συγκρίσεις δε τελειώνουν ποτέ, αλλά και δεν οδηγούν πουθενά.  Ήδη οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν μια επικριτική εσωτερική φωνή που το μόνο που κάνει είναι να τους φρενάρει.  Γιατί λοιπόν να κάνουμε συγκρίσεις που δεν είναι υγιείς;  Καλύτερα είναι να επικεντρωθούμε στο να βάλουμε τους προσωπικούς μας στόχους και να πορευτούμε προς αυτούς, με μέτρο σύγκρισης το «που ήμουν πριν και που είμαι τώρα».

5. Αποδέξου τις ατέλειές σου

Αν αποδεχτείς τις ατέλειές σου, αυτό σημαίνει ότι αγκαλιάζεις ένα κομμάτι του εαυτού σου το οποίο δεν το αγαπάς ιδιαίτερα και δεν το αποδέχεσαι ιδιαίτερα..  Έτσι όμως δημιουργείς περισσότερο ζωτικό χώρο για να αποδεχτείς τον εαυτό σου συνολικά, δημιουργείς την προσωπική σου ελευθερία.  Όταν απελευθερωθείς από το φόβο να κρύψεις τις ατέλειες σου, το άγχος να μην τις δουν οι άλλοι, την αγωνία του πώς θα σε κρίνουν… τότε δε θα σπαταλάς άσκοπα χρόνο και ψυχική ενέργεια στο να προσπαθείς να κρυφτείς και να κουκουλώσεις τις ατέλειές σου. Αν αποδέχεσαι τις ατέλειές σου είναι σαν να παραδέχεσαι ταυτόχρονα ότι κάτι θα κάνεις για να τις βελτιώσεις- αν αυτό επιθυμείς. Και αυτό είναι λυτρωτικό.

Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να κουβεντιάσουμε στο http://anelanda.gr/liza/epikoinwnia/

Θυμηθείτε επίσης να επισκεφθείτε την επαγγελματική μου σελίδα  στο Facebook

https://www.facebook.com/lvarvogli και να κάνετε like!

Διαλέξτε Αγάπη, Ηρεμία, Χαρά!

Δρ Λίζα


Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

9 Πράγματα που Κάνουν οι Άνθρωποι που Αγαπάνε τη Ζωή



 Οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους έχουν μία αποστολή: να ζήσουν τη ζωή τους με τον πιο «πλούσιο», ποιοτικό, θετικό τρόπο, ώστε η κάθε μέρα να είναι όμορφη, γεμάτη και να συμβάλει στην προσωπική τους ανάπτυξη και ευεξία.  Μου αρέσει ιδιαίτερα η έννοια της «αποστολής» στη ζωή, γιατί έτσι μας επιτρέπει να δούμε και τον δικό μας ρόλο, που πρέπει να είναι θετικός και ενεργητικός, ώστε να πετύχουμε μια όμορφη ζωή, την οποία να αγαπάμε.





Να τα 9 πράγματα που κάνουν οι άνθρωποι που αγαπούν τη ζωή τους:

1. Δημιουργούν υγιείς σχέσεις: με θετικούς ανθρώπους και υγιή όρια

Οι άνθρωποι που αγαπούν τη ζωή τους ξεκινάνε από μία βασική παραδοχή: οι σχέσεις είναι σημαντικές για την προσωπική ευτυχία και ανάπτυξη του καθενός.  Πρέπει όμως να είναι θετικές σχέσεις, που εμπλουτίζουν τη ζωή και τον ψυχικό μας κόσμο.  Οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους όχι απλώς διαλέγουν θετικούς ανθρώπους γύρω τους, αλλά και ενεργητικά βγάζουν απ’ έξω τα αρνητικά άτομα, ακόμα και αν είναι συγγενείς τους.  Οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους βάζουν όρια στους άλλους, και ξέρουν ότι δεν πρέπει διαρκώς να υποκύπτουν στις πιέσεις ή τις προσταγές των άλλων για να διατηρούν τις σχέσεις τους ή την καλή γνώμη που οι άλλοι έχουν για αυτούς.  Τέλος, ξέρουν να λένε «όχι» και να υπερασπίζονται τη γνώμη τους.  Με αυτό τον τρόπο οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους είναι ξεκάθαροι, δεν αμφιβάλλουν, δε φοβούνται, δεν καταπιέζονται και ορίζουν τον εαυτό τους, την ποιότητα των σχέσεών τους και την ποιότητα της ζωής τους.

2. Συνειδητοποιούν ότι έχουν πολλούς ρόλους
Οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους συνειδητοποιούν ότι έχουν πολλούς διαφορετικούς ρόλους, οι οποίο μπορεί και να είναι αντικρουόμενοι, να χρειάζονται διαφορετικές ικανότητες και διαφορετικά στοιχεία της προσωπικότητάς τους.  Αυτή η συνειδητοποίηση ανοίγει μια μεγάλη πόρτα κατανόησης στους ανθρώπους που αγαπάνε τη ζωή τους: τους επιτρέπει να μην φοβούνται την αλλαγή, να μην είναι στατικοί, να προσπαθούν να βελτιώνονται κάθε μέρα, να αποδέχονται τον εαυτό τους και να καλλιεργούν τις ικανότητες και τις δεξιότητές τους και να παίρνουν χαρά από τον κάθε ρόλο.  Οι πολλαπλοί αυτοί ρόλοι μπορεί να είναι «μητέρα, κόρη, εργαζόμενη, φίλη, συνάδελφος, συγγραφέας, αναγνώστρια, ταξιδιώτισσα, πολίτης…» κλπ.  Κάθε ρόλος ανοίγει νέες προοπτικές, είναι μία πρό(σ)κληση για κάτι νέο, για μια μικρή δημιουργία, για αυτοβελτίωση.  Η πολλαπλότητα των ρόλων ενέχει μια διαρκή αλλαγή, και οι αλλαγές είναι το αντίδοτο στις τύψεις, τους φόβους, την αδράνεια, τη θλίψη.


3. Αναγνωρίζουν και διαχωρίζουν το σημαντικό από το ασήμαντο

Οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους πολύ γρήγορα αντιλαμβάνονται ότι πρέπει να επενδύουν το χρόνο και την ενέργειά τους στα σημαντικά πράγματα, πρόσωπα, καταστάσεις και απλώς να αφήνουν απ’ έξω οτιδήποτε ασήμαντο.  Όσο απλό ακούγεται αυτό στη θεωρία, τόσο δύσκολο είναι στην πράξη.  Ωστόσο, αποτελεί ένα από τα κλειδιά της καλής ζωής:  να μπορεί κανείς να αντιληφθεί τι είναι σημαντικό για τον ίδιο, όχι για τους άλλους, και να αφιερώσει χρόνο και ενέργεια σε αυτό.  Μπορεί να είναι η οικογένεια, η εργασία του, το χόμπι του, κάτι μικρό ή κάτι μεγάλο, δεν έχει σημασία.  Σημασία έχει να μπορεί κανείς να στρέψει την προσοχή του σε αυτό το σημαντικό πράγμα και να επενδύσει σε αυτό εδώ-και-τώρα, να μην το αναβάλει για αργότερα.  Όταν κανείς βάζει σημαντικά για τον ίδιο πρόσωπα και πράγματα στη ζωή του, γίνεται πιο ήρεμος, πιο χαρούμενος, πιο ευχαριστημένος.


4. Βάζουν τους κανόνες και τις προτεραιότητες στη ζωή τους μόνοι τους

Αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους δεν είναι ετερόφωτοι, δεν περιμένουν από κάποιους άλλους να τους πούνε τι πρέπει να κάνουν, πώς να το κάνουν τι είναι το σωστό ή τι είναι το καλό.  Όταν οι άνθρωποι ζητάνε συμβουλές και αρχίζουν να τις υιοθετούν στα τυφλά, είτε τις πιστεύουν είτε όχι, το πιθανότερο είναι ότι δε θα πετύχουν, επειδή δεν έχουν προσωπικό στόχο και προσωπική ανάμιξη σε αυτό που κάνουν.  Οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους καθορίζουν τι είναι σημαντικό για τους ίδιους και προσηλώνονται σε αυτό, ακολουθούν αυτή την κατεύθυνση που δίνει νόημα και χαρά στη ζωή τους. 

5. Αναγνωρίζουν ότι οι μικρές χαρές είναι σημαντικές

Οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους δεν περιμένουν να τους έρθει μία μεγάλη χαρά (γάμος, γέννηση παιδιού, προαγωγή, επαγγελματική επιτυχία, χρήματα, κλπ) για να αισθανθούν ευτυχισμένοι.  Γνωρίζουν ότι η ευτυχία και η χαρά βρίσκονται στα μικρά καθημερινά πράγματα, τα οποία δρουν προσθετικά και στο τέλος της ημέρας κάνουν τον άνθρωπο να πει «σήμερα ήταν μια καλή ημέρα, νιώθω όμορφα».  Έτσι, οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους φροντίζουν να βάζουν στην καθημερινότητά τους πράγματα που τους ευχαριστούν, να ασχολούνται με όσα τους δίνουν χαρά και να τα προγραμματίζουν, ώστε να είναι μέρος της ζωής τους.  Παράλληλα, ξέρουν ότι δεν πρέπει να αφήνουν μικρά, ασήμαντα αρνητικά πράγματα να τους χαλάνε την καλή διάθεση, και μαθαίνουν να τα προσπερνούν για να επικεντρωθούν στα θετικά.

6. Δίνουν νόημα στη ζωή τους

Οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους δε περνάνε την κάθε τους μέρα στον αυτόματο πιλότο, κάνοντας όσα πρέπει και γυρίζοντας γύρω-γύρω στο προσωπικό τους μαγγανοπήγαδο, τυφλοί στα όσα υπάρχουν στη ζωή τους.  Οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους δίνουν το προσωπικό νόημα στη ζωή τους και φροντίζουν οι πράξεις τους να συμβαδίζουν με το νόημα που θέλουν να δώσουν στη ζωή τους.  Παρόλο που πρόκειται για μια απλή αλήθεια, για πολλούς είναι δύσκολο να εφαρμόσουν κάτι τέτοιο, επειδή δεν έχουν συνειδητοποιήσει τη σύνδεση ανάμεσα στο προσωπικό νόημα και τις πράξεις τους.  Ένα παράδειγμα είναι οι άνθρωποι που επιθυμούν να έχουν φίλους (ένα σημαντικό νόημα της ζωής τους είναι η φιλία), αλλά δεν αφιερώνουν χρόνο στους φίλους, δεν ξέρουν να τους ακούνε, τσακώνονται, κλπ (οι πράξεις τους δε συμβαδίζουν με το νόημα).  Όταν ευθυγραμμίσει κανείς το νόημα της ζωής του με τις πράξεις του, τότε αγαπάει τη ζωή του. 


7. Επικεντρώνονται στο παρόν και το μέλλον και δεν αναμηρυκάζουν το παρελθόν

Οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους δεν κολλάνε στο παρελθόν τους, δε ζουν στη σκιά του τι έγινε και τους στεναχώρησε, τους θύμωσε, τους αδίκησε, στο παρελθόν.  Αναγνωρίζουν την επίδραση και τις επιρροές που είχε η πατρική τους οικογένεια ή κάποιο άλλο πρόσωπο στη ζωή τους, αλλά δεν κολλάνε σε αυτές τις σκέψεις και δεν αναλώνονται στο να σκέφτονται «γιατί έγιναν έτσι τα πράγματα..» και «τι θα είχε γίνει αν..».  Οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους παίρνουν τη ζωή τους στα χέρια τους και επικεντρώνονται στο να αλλάξουν όσα μπορούν, ενώ αποδέχονται και αφήνουν πίσω τους όσα δεν αλλάζουν.  Οι άνθρωποι αυτοί δε τελματώνουν σε αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα, γιατί ξέρουν ότι αυτό δεν θα τους οδηγήσει πουθενά.  Προσηλώνοντας την προσοχή τους στο παρόν, φτιάχνουν τη ζωή τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, με βάση τις δικές τους προδιαγραφές και επιθυμίες.


8. Βάζουν στόχους και κάνουν προσωπικές επιλογές 

Οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους βάζουν στόχους και κάνουν τις επιλογές τους, γνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι δεν θα πρέπει πρώτα να δούνε τα αποτελέσματα ώστε στη συνέχεια να είναι ικανοποιημένοι.  Οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους επενδύουν στην πορεία και δίνουν αξία στη διαδικασία, στη διαδρομή για την προσωπική τους Ιθάκη.  Επίσης γνωρίζουν ότι η κάθε επιλογή έχει ένα τίμημα: για κάθε τι που διαλέγουμε, υπάρχει κάτι άλλο το οποίο δεν επιλέξαμε, και δεν γνωρίζουμε εκ των προτέρων αν αυτό το κάτι άλλο θα ήταν καλύτερο.  Οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους δε μετανιώνουν, δε νιώθουν τύψεις όλη την ώρα και δεν κατηγορούν τον εαυτό τους για κάθε μικρό ή μεγάλο λάθος.  Αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους, προσπαθούν να μάθουν από τα λάθη τους και να διορθώσουν τα πράγματα, αλλά δεν είναι ανελέητοι με τον εαυτό τους και τις επιλογές τους, επειδή γνωρίζουν ότι αυτό είναι μονόδρομος και δεν θα τους οδηγήσει κάπου.

9. Νιώθουν ευγνωμοσύνη για τα προτερήματά τους και τη ζωή τους

Οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους ξέρουν ποια είναι τα προτερήματά τους και τα αξιοποιούν.  Δεν αυτομαστιγώνονται για τα όποια ελαττώματά τους ή λανθασμένες επιλογές τους, αλλά συνειδητά επικεντρώνονται στα θετικά τους στοιχεία και προσπαθούν να τα αξιοποιούν σε καθημερινή βάση.  Οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους αξιολογούν θετικά και αναγνωρίζουν τα όσα καλά έχουν στη ζωή τους και δε κινούνται με ζήλεια και πίκρα για όσα δεν έχουν.  Αυτό δε σημαίνει ότι δεν προσπαθούν για το καλύτερο.  Ίσα-ίσα, οι άνθρωποι που αγαπάνε τη ζωή τους ξεκινούν από μία βάση ευγνωμοσύνης και αυτοεκτίμησης και στη συνέχεια προσπαθούν να βελτιώσουν τον εαυτό τους και την ποιότητα της ζωής τους, πάντα σε ένα θετικό πλαίσιο αναγνώρισης ότι η ζωή τους είναι «πλούσια», όμορφη και θετική.

Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να κουβεντιάσουμε στο
Θυμηθείτε επίσης να επισκεφθείτε την επαγγελματική μου σελίδα  στο Facebook
https://www.facebook.com/lvarvogli και να κάνετε like!

Διαλέξτε Αγάπη, Ηρεμία, Χαρά!

Δρ Λίζα




Διαβάστε περισσότερα »

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Oι 8 Γρηγορότεροι Τρόποι για να Σταματήσετε να Στεναχωριέστε



Συχνά ακούω την ερώτηση «μα πώς να μη στεναχωριέμαι, αφού έχω οικονομικά προβλήματα/έχασα τη δουλειά μου/τσακώνομαι με τον/τη σύζυγο», κλπ.  Η απάντηση μου, εν μέρει, είναι: «και αν στεναχωριέσαι για όλα αυτά, λύνονται τα προβλήματα;  Γίνεται καλύτερη η ζωή σου»;




Φυσικά και υπάρχουν πράγματα που μας στεναχωρούν, τα οποία είναι αντικειμενικά, συχνά πέρα από τον έλεγχο ή την επιλογή μας.  Ωστόσο, μπορεί να μην έχουμε διαλέξει αυτές τις άσχημες καταστάσεις ή να μην μπορούμε να τις αλλάξουμε, όμως μπορούμε να διαλέξουμε το πώς θα αντιδράσουμε σε αυτές τις καταστάσεις και το ποια θα είναι η διάθεσή μας.

Η στεναχώρια είναι επιλογή!  Διαλέγουμε να στεναχωριόμαστε και να ζοριζόμαστε με πρόσωπα και καταστάσεις επειδή νομίζουμε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι.  Λάθος!  Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε όταν στεναχωριόμαστε! 
Να μερικές λύσεις για να σταματήσετε να στεναχωριέστε:

  1. Καταρχήν, μπορείτε να αλλάξετε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζετε τη στεναχώρια.  «Αυτό είναι κάτι που με ζορίζει και με στεναχωρεί, αλλά δεν είναι ανάγκη να χαλάσω τη διάθεσή μου, αφού ακόμα και αν στεναχωρηθώ πάρα πολύ, δεν πρόκειται να το αλλάξω» είναι μια πρώτη σκέψη που μπορεί κανείς να κάνει για να αλλάξει τη διάθεσή του.
  2. Απομακρυνθείτε από την κατάσταση ή το πρόσωπο που σας ζορίζει.  Κυριολεκτικά!  Πάτε σε άλλο δωμάτιο, σταματήστε τη συζήτηση, βγέστε έξω.
  3. Δώστε στον εαυτό σας την επιλογή: «θέλω να είμαι στεναχωρημένος ή προτιμώ να έχω καλή διάθεση, παρόλο που έχω διάφορα προβλήματα»;
  4. Αναρωτηθείτε: «με το να στεναχωριέμαι, λύνω το πρόβλημα που με απασχολεί»;
  5. Τι είναι ένα μικρό πράγμα που μπορώ να κάνω τώρα για να μου φτιάξει τη διάθεση, ακόμα και αν δε μου λύσει το πρόβλημα;  Και κάντε το!
  6. Μιλήστε με ένα αγαπημένο σας πρόσωπο.
  7. Βγείτε για περπάτημα ή πάτε στο γυμναστήριο.  Οι ενδορφίνες που εκλύονται από τη φυσική άσκηση βελτιώνουν κατευθείαν τη διάθεση!
  8. Βάλτε τα πράγματα σε προοπτική: «αυτό που με στεναχωρεί τώρα, θα με στεναχωρεί και σε έναν χρόνο;  Θέλω να είναι έτσι η ζωή μου;  Τι μπορώ να κάνω για να φτιάξω τη ζωή μου, παρόλο που δεν μπορώ να λύσω το συγκεκριμένο πρόβλημα»;

Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι δεν είστε το πρόβλημα και ότι η ζωή σας δεν είναι πρόβλημα, παρά τα διαφορετικά συναισθήματα που νιώθετε κατά καιρούς.  Επικεντρωθείτε σε αυτά που είναι όμορφα στη ζωή σας και φροντίστε να βάλετε περισσότερα από αυτά τα πράγματα, καταστάσεις και ανθρώπους, για να υπάρχει περισσότερη χαρά και ομορφιά στη ζωή σας, παρά το όποια προβλήματα.




Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να κουβεντιάσουμε στο

Θυμηθείτε επίσης να επισκεφθείτε την επαγγελματική μου σελίδα  στο Facebook
https://www.facebook.com/lvarvogli   και να κάνετε like!


Διαλέξτε Αγάπη, Ηρεμία, Χαρά!
Δρ Λίζα


Διαβάστε περισσότερα »

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2016

Πώς να Αλλάξετε την Αρνητική σας Στάση (όταν δε μπορείτε να αλλάξετε τίποτε άλλο)



Πολλές φορές οι αναγνώστες μου γράφουν «καλά όλα αυτά περί θετικής διάθεσης, αλλά τι γίνεται όταν υπάρχουν αντικειμενικά προβλήματα, πχ, ανεργία, φτώχεια, δυσκολίες στην οικογένεια, κλπ»;




Η απάντηση είναι ότι δυστυχώς, υπάρχουν καταστάσεις που δεν μπορούμε να τις αλλάξουμε (ή αργούν πολύ για να αλλάξουν/λυθούν)- ωστόσο, το να έχουμε αρνητική στάση και διάθεση σίγουρα ΔΕΝ πρόκειται να τις αλλάξει, ούτε και να κάνει τη ζωή μας καλύτερη.
Τι μπορεί λοιπόν να κάνει ένας άνθρωπος, δεδομένων των όποιων δυσκολιών, για να αλλάξει τη στάση του από αρνητική σε θετική;


(1) Παραδοχή.  Καταρχήν θα πρέπει να παραδεχτείτε στον εαυτό σας ότι δεν είστε ευτυχισμένοι και χαρούμενοι και ότι έχετε αρνητική στάση απέναντι στη ζωή.  Στη συνέχεια χρειάζεται να προσδιορίσετε τον λόγο που συμβαίνει αυτό.

(2) Έλεγχος.  Μπορείτε να κάνετε κάτι για να αλλάξετε την κατάσταση;  Μην περιμένετε μια μεγάλη αλλαγή από τη μια ώρα στην άλλη.  Υπάρχουν βήματα ή μικρές ενέργειες που θα σας βάλουν στο σωστό δρόμο;  Ακόμα και αν δεν αλλάζει η κατάσταση, αλλάζει ο τρόπος που την αντιμετωπίζετε.

(3) Εξετάστε τον τρόπο που σκέφτεστε.  Μήπως τα κρίνετε όλα αρνητικά, βλέπετε μόνο τα στραβά και τα ανάποδα και κάνετε αρνητικές προβλέψεις;  Αν ναι, να ξέρετε ότι αυτός ο τρόπος σκέψης είναι μπλοκαριστικός και σας φρενάρει από την όποια εξέλιξη.  Όταν κανείς σκέφτεται αρνητικά τείνει να φέρεται με αντίστοιχο τρόπο, οπότε δεν κάνει τις θετικές ενέργειες που θα τον βοηθούσαν.

(4) Καλλιεργήστε θετική σκέψη.  Μάθετε να είστε αντικειμενικοί με τα αρνητικά στη ζωή σας, αλλά όχι απαισιόδοξοι.  Αναρωτηθείτε «τι μπορώ να κάνω για να νιώσω καλύτερα, ακόμα και αν αυτή τη στιγμή δεν αλλάζει η κατάσταση;».

(5) Σταματήστε να κατακρίνετε τον εαυτό σας.  Αν είστε διαρκώς επικριτικοί με τον εαυτό σας, αν μονίμως εντοπίζετε τα λάθη σας και αν προσδιορίζετε τον εαυτό σας με αρνητικούς χαρακτηρισμούς (είμαι ανίκανος, άσχημος, ανάξιος, άτυχος, κλπ) τότε δεν επιτρέπετε στον εαυτό σας να αναδείξει τα θετικά του στοιχεία.

(6) Σταματήστε να κατακρίνετε τους άλλους.  Πράγματι, είναι πολύ πιθανό ότι άλλοι άνθρωποι έχουν ένα μερτικό ευθύνης για τις δυσκολίες σας, αλλά κάπου έχετε κι εσείς λάθος, αφού τους επιτρέψατε να μπουν στη ζωή σας ή αφού τους αφήνετε μέσα στη ζωή σας.  Αναλάβετε τις ευθύνες σας και επικεντρωθείτε στο τι μπορείτε να κάνετε εσείς.

(7) Κάντε πράγματα που αγαπάτε.  Οι περισσότεροι άνθρωποι που έχουν αρνητική στάση έχουν παραδοθεί, έχουν ηττοπάθεια και δεν επιτρέπουν στον εαυτό τους να περνάει καλά και να κάνει όμορφα πράγματα.  Αντιστρέψτε την κατάσταση, κάνοντας όσα σας ευχαριστούν, με χόμπι, δραστηριότητες, αθλητισμό.

(8) Περιβάλλετε τον εαυτό σας με ανθρώπους που έχουν θετική στάση.  Διαλέξτε φίλους που χαμογελάνε, που έχουν να πουν μια καλή κουβέντα, που είναι θετικοί.  Βρέστε άλλα θέματα συζήτησης εκτός από τα προβλήματά σας.

(9) Συνειδητοποιήστε ότι η θετική στάση είναι επιλογή.  Συχνά είναι πολύ πιο εύκολο να κλαίγεται κανείς για τα όσα άσχημα του συμβαίνουν και να αδρανεί, γιατί το να σηκωθεί από τη θέση του και να πάρει τη ζωή του στα χέρια του είναι πραγματικά αρκετά δύσκολο, στην αρχή τουλάχιστον.  Επιλέξτε καλή διάθεση και θετική στάση και κινηθείτε προς αυτή την κατεύθυνση.

(10) Συνειδητοποιήστε ότι η ζωή είναι πολύτιμη.  Αντί να επικεντρώνεστε στα στραβά και τα ανάποδα, καλλιεργήστε την ιδέα ότι η ζωή είναι πολύτιμη, μονάκριβη και αναντικατάστατη και ξεκινήστε να δημιουργείτε τη ζωή που θέλετε.



Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να κουβεντιάσουμε στο


Θυμηθείτε επίσης να επισκεφθείτε την επαγγελματική μου σελίδα  στο Facebook

https://www.facebook.com/lvarvogli και να κάνετε like!


Διαλέξτε Αγάπη, Ηρεμία, Χαρά!

Δρ Λίζα


Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2016

Οι 4 Συμπεριφορές που Δείχνουν ότι το Παιδί Έχει Άγχος του Αποχωρισμού



Τι Είδους Άγχος Αποχωρισμού Έχει το Παιδί σας;



Ένα φυσιολογικό στάδιο της εξέλιξης του παιδιού είναι το άγχος του αποχωρισμού, το οποίο εμφανίζεται στην ηλικία περίπου των 8 μηνών μέχρι περίπου την ηλικία των 3 ετών και δείχνει ότι το παιδί έχει αναπτύξει δυνατό συναισθηματικό δεσμό με τη μητέρα ή το πρόσωπο που το φροντίζει.  Το πολύ μικρό παιδί αρχίζει να καταλαβαίνει ότι οι άνθρωποι -και τα αντικείμενα- γύρω του είναι μόνιμοι και μοναδικοί.  Ωστόσο, δεν έχει αναπτύξει ακόμα την έννοια του χρόνου, έτσι δεν μπορεί να καταλάβει αν και πότε ο γονιός θα εμφανιστεί, πχ για να το πάρει από το σχολείο.

Κοινός παρονομαστής είναι το άγχος, αλλά το κάθε παιδί έχει διαφορετικό στυλ δυσκολίας αποχωρισμού.  Γνωρίζοντας πώς αντιδρά στο άγχος το δικό σας παιδί, μπορείτε να το βοηθήσετε να έχει ένα ομαλό ξεκίνημα στο σχολείο.

(1). Το Παιδί που Κλαίει
Το παιδί που κλαίει αισθάνεται λυπημένο, στεναχωριέται που η μαμά και ο μπαμπάς το αφήνουν σε ένα άγνωστο μέρος…

Η αντίδραση του γονιού: 
  • Μην αγχώνεστε, μη δείχνετε την ανησυχία σας! 
  • Μη θυμώνετε.
  • Διαβεβαιώστε το παιδί σας ότι θα κάνει διάφορα ωραία πράγματα στο σχολείο και ότι θα πάτε να το πάρετε αργότερα.  Για να προσδιορίσετε το πότε, μην του πείτε «στις 3 το μεσημέρι», γιατί το παιδί δεν έχει την έννοια του χρόνου με αυτό τον τρόπο.  Μιλήστε του χρονικά σε σχέση με κάτι που ξέρει: «θα σε πάρω αφού φας μεσημεριανό, πριν πάμε το απόγευμα στη γιαγιά», κλπ.
  • Υπενθυμίστε του ότι η δασκάλα είναι εκεί για να το βοηθήσει.
  • Κάντε τον αποχωρισμό γρήγορο.
  • Μη φύγετε στα κρυφά.
  • Να θυμάστε ότι αφού φύγετε το παιδί θα σταματήσει να κλαίει και θα ασχοληθεί με αυτά που είναι γύρω του.
  • Για να καταλαγιάσετε την ανησυχία σας, καλέστε το σχολείο για να μάθετε πώς πήγε η προσαρμογή.

(2). Το Γενναίο αλλά Φοβισμένο Παιδί
Το γενναίο αλλά φοβισμένο παιδί λέει μέσα του «δε θα κλάψω, δε θα κλάψω», αλλά ζορίζεται και έτσι κάνει κάποια σκανταλιά ή πείσματα, ή πέφτει με τα μούτρα σε μια δραστηριότητα και δε σηκώνει κεφάλι από αυτή, δε σας δίνει σημασία και δε λέει «αντίο».

Η αντίδραση του γονιού:
  • Μην πανικοβληθείτε αν το παιδί δε σας αποχαιρετήσει ή αν δείχνει αδιάφορα.  Απλώς προσπαθεί να συγκρατηθεί και να μη ξεσπάσει.  Αγκαλιάστε το, πέστε του αντίο, αλλά μην επιμείνετε «δώσε μου ένα φιλάκι», «κάνε μου μια αγκαλίτσα», κλπ.
  • Μην ασκήσετε συναισθηματική πίεση στο παιδί: μην πείτε στο παιδί ότι στεναχωριέστε που δε σας χαιρέτησε, ότι σας λείπει, μην κάνετε ότι κλαίτε.  Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να κάνετε το παιδί σας να νιώσει άσχημα.
  • Να είστε προετοιμασμένοι ότι το «γενναίο» παιδί θα ξεσπάσει στο τέλος της ημέρας, όταν το πάρετε από το σχολείο ή αργότερα στο σπίτι, και θα βάλει τα κλάματα ή θα κάνει πείσματα.  Αυτό συμβαίνει επειδή κρατιόταν όλη μέρα και τώρα που αισθάνεται ασφάλεια με την παρουσία σας ξεσπάει.  Βοηθήστε το με ηρεμία, χαλάρωση και συναισθηματική σύνδεση (δηλαδή αγκαλίτσα).


(3). Το παιδί που αργεί να αντιδράσει

Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν τα παιδιά που τις πρώτες μέρες (ή και εβδομάδες) φαίνεται να έχουν καλή προσαρμογή και να μην έχουν καμία δυσκολία να αποχωριστούν τη μαμά.  Ξαφνικά όμως, μετά από μέρες ή 1-2 εβδομάδες, το παιδί εμφανίζει άγχος αποχωρισμού, κλαίει, σας ζητάει…

Η αντίδραση του γονιού:
  • Θυμίστε στο παιδί όλα αυτά τα ωραία πράγματα που έκανε στο σχολείο στην αρχή και του άρεσαν.
  • Μιλήστε με τη δασκάλα για να το βοηθήσει.
  • Δημιουργήστε μια ρουτίνα για να λέτε «αντίο» που δε θα διαρκεί πολύ ώρα και θα είναι τονωτική για το παιδί.
  • Θα πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι το παιδί σας δεν υποκρίνεται όταν ζορίζεται να σας αποχωριστεί.  Απλώς, τις πρώτες μέρες είχε τον ενθουσιασμό του νεοφώτιστου και πολλά καινούργια πράγματα να κάνει και δεν είχε συνειδητοποιήσει πόσο του λείπετε και ότι η κατάσταση «σχολείο» είναι καθημερινή.


(4). Ο σιωπηλός παρατηρητής

Είναι το παιδί που στέκεται στην άκρη, παρατηρεί τα άλλα παιδιά και δε συμμετέχει.  Αυτό που σκέφτεται το παιδί είναι «για να δω τι κάνουν οι άλλοι, πώς το κάνουν, και μετά θα αρχίσω να παίζω μαζί τους».

Η αντίδραση του γονιού:
  • Μην αρχίσετε τις παραινέσεις να μπει το παιδί σας στην ομάδα από την πρώτη στιγμή.  Αφήστε χρόνο προσαρμογής.
  • Διαβάστε παρέα βιβλία για το σχολείο
  • Παίξτε «σχολείο» μαζί στο σπίτι
  • Μιλήστε για την εμπειρία του παιδιού στο σχολείο, για την τάξη, τη δασκάλα, τους συμμαθητές (αν δε θέλει να μιλήσει, ζωγραφίστε).
  • Να θυμάστε ότι και με την παρατήρηση το παιδί μαθαίνει και προσαρμόζεται με το δικό του ρυθμό.


Καλή Σχολική Χρονιά!

Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να κουβεντιάσουμε στο
Θυμηθείτε επίσης να επισκεφθείτε την επαγγελματική μου σελίδα  στο Facebook
https://www.facebook.com/lvarvogli και να κάνετε like!


Διαλέξτε Αγάπη, Ηρεμία, Χαρά!
Δρ Λίζα



Πηγές
  • American Academy of Pediatrics
  • Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fourth Edition, Revised
  • Touchpoints: Your Child's Emotional and Behavioral Development
  • What to Expect the Toddler Years
  • National Institutes of Health - National Library of Medicine

Διαβάστε περισσότερα »

share