Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

Καταστροφικές Σχέσεις- 7 Σημάδια για να αναγνωρίσετε αν ο/η σύντροφός σας είναι Νάρκισσος.



Τα σημάδια της ναρκισσιστικής προσωπικότητας
Ο Νάρκισσος, όπως ίσως θυμάστε από την αρχαία Ελληνική μυθολογία, ήταν ο ωραίος νέος που ήταν ερωτευμένος με τον εαυτό του και διαρκώς θαύμαζε το είδωλό του όπως καθρεφτιζόταν στα νερά της λίμνης.  Ενώ μια δόση αγάπης και εκτίμησης για τον εαυτό είναι υγιής και απαραίτητη, όταν ξεπερνάει κάποια όρια γίνεται προβληματική.  
1. Δε μπορεί να καταλάβει πώς νιώθετε. Αυτό σημαίνει ότι δε μπορεί να σας υποστηρίξει συναισθηματικά και είναι απόμακρος, αδιάφορος και νοιάζεται μόνο για τον εαυτό του.
2. Έχετε την αίσθηση ότι σας χρησιμοποιεί.  Πράγματι, οι νάρκισσοι τείνουν να χρησιμοποιούν τους άλλους, να παίρνουν σε συναίσθημα, έπαινο, ή ό,τι άλλο χρειάζονται κυρίως ψυχολογικά και να μην ανταποδίδουν (και το χειρότερο, να μην καταλαβαίνουν ότι πρέπει να ανταποδώσουν).
3. Από τη θεοποίηση στην απομυθοποίηση. Οι άνθρωποι που έχουν ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας ξεκινούν με υπέρμετρο ενθουσιασμό όταν σας γνωρίζουν: σας ερωτεύονται παράφορα, είστε ο καλύτερος φίλος τους από την πρώτη στιγμή, σας θεοποιούν ως συνεργάτη τους στη δουλειά, με δυο λόγια σας βάζουν σε ένα βάθρο και σας λατρεύουν.  Πολύ σύντομα όμως σας απομυθοποιούν σε σημείο να τσακωθούν μαζί σας, να λένε άσχημα πράγματα για εσάς και να σας περιγράφουν ως άχρηστους ή ανάξιους. Οι νάρκισσιο φαντασιώνονται την τέλεια και απόλυτη αγάπη, σχέση, ομορφιά, δύναμη και θεωρούν ότι έχουν το απόλυτο δικαίωμα σε κάτι τέτοιο.  
4. Αίσθηση ανωτερότητας και υπερβολική αίσθηση ότι είναι ο καλύτερος.  Οι νάρκισσοι θεωρούν τους εαυτούς τους καλύτερους και ανώτερους από τους άλλους, υπερβάλλουν για τα χαρακτηριστικά ή τις επιτυχίες τους και θέλουν να σχετίζονται μόνο με άλλους αντίστοιχα υψηλού επιπέδου ανθρώπους.  Έχουν υπερβολικές προσδοκίες από τους άλλους, θέλουν οι άλλοι να τους υπηρετούν και νιώθουν ανώτεροι
5. Υπερβολική αίσθηση ότι του αξίζει ό,τι επιθυμεί. Οι νάρκισσοι θέλουν αυτό που θέλουν χωρίς δεύτερη κουβέντα και θεωρούν ότι πρέπει να έχουν ιδιαίτερη μεταχείριση.  
6. Λαχταρούν τον έπαινο και τον θαυμασμό των άλλων, σε σημείο που να τους γίνεται εξάρτηση. Για τον νάρκισσο ο θαυμασμός και ο έπαινος είναι το ναρκωτικό τους, θα κάνουν τα πάντα για να το αποκτήσουν. 
7. Ζήλεια και θυμόςΟι νάρκισσοι ζηλεύουν έντονα τα επιτεύγματα των άλλων και θυμώνουν επίσης έντονα με τις επιτυχίες τους, θεωρώντας ότι το άξιζαν οι ίδιοι και ότι τους «έκλεψαν» οι άλλοι την επιτυχία.
Τι κοινό έχουν μεταξύ τους οι νάρκισσοι;
Πέρα από τα παραπάνω χαρακτηριστικά, οι νάρκισσοι έχουν ένα κοινό στοιχείο: έχουν πολύ εύθραυστη αίσθηση του εαυτού τους.  Παρόλο που προς τα έξω παρουσιάζονται εγωιστές, αλαζόνες, με πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους, στην πραγματικότητα μέσου τους νιώθουν τόσο δα μικροί.  Έτσι, ο μηχανισμός άμυνας που χρησιμοποιούν για να καλύψουν το πόσο «μικροί» και λίγοι νιώθουν, είναι η υπερβολή στην αλαζονεία.  Οι νάρκισσοι διαρκώς προσπαθούν να δείξουν και να πείσουν τους άλλους (αλλά πρωτίστως τον ίδιο τους τον εαυτό) ότι είναι σημαντικοί, γεμάτοι αυτοπεποίθηση, ταλαντούχοι, πετυχημένοι, κλπ, κλπ.  Στο μυαλό τους είναι οι καλύτεροι και οι σημαντικότεροι όλων.  Οι νάρκισσοι φέρονται έτσι για να διατηρούν την ομοιόστασή τους, δηλαδή την εσωτερική τους ισορροπία.
Η ναρκισσιστική διαταραχή της προσωπικότητας είναι ψυχιατρική διαταραχή, πρόβλημα της προσωπικότητας που χαρακτηρίζεται από υπερβολή και διαταραχή στη σκέψη και τη συμπεριφορά.  Πολλοί άνθρωποι έχουν στοιχεία της διαταραχής αυτής, χωρίς απαραιτήτως να έχουν τη διάγνωση.
Μια μεταφορά- πώς να αναγνωρίσετε έναν νάρκισσο
Αν δείτε έναν νάρκισσο σε μία παραλία θα τον καταλάβετε επειδή θα φοράει το πιο μοντέρνο μαγιό, τα πιο εντυπωσιακά γυαλιά ηλίου, θα έχει την περισσότερη ενέργεια, θα πιτσιλάει νερά, θα κολυμπάει σκουντώντας τους άλλους γύρω του, θα κάνει βουτιές και φιγούρες και θα έχει θαυμαστές/θαυμάστριες γύρω του.  Το καλύτερο που έχετε να κάνετε σε αυτή την περίπτωση είναι να κολυμπήσετε παραπέρα, ή, ακόμα καλύτερα, να πάτε σε άλλη παραλία!



Διαβάστε περισσότερα »

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

H Συναισθηματική Απιστία



Οι περισσότεροι άνθρωποι ορίζουν την απιστία προς τον/τη σύντροφό τους ως τη σύναψη σεξουαλικών σχέσεων με κάποιο άλλο άτομο, χωρίς να το γνωρίζει ο/η σύντροφος…Ωστόσο, όλο και περισσότερα άτομα, και των δυο φύλων διαμαρτύρονται ότι η σχέση τους έχει ‘πάρει την κάτω βόλτα’ ή έχει δηλητηριαστεί λόγω συναισθηματικής απιστίας.  Δηλαδή, ο ένας από τους δύο στη σχέση, χωρίς να έχει σεξουαλικές σχέσεις με κάποιο άλλο άτομο, με κάποιο τρόπο έχει δώσει την καρδιά του εκεί.

Τεστ – Μήπως διαπράττετε…συναισθηματική απιστία;

  1. Υπάρχει στο γάμο/μόνιμη σχέση σας συνεχιζόμενη εχθρότητα και συγκρούσεις;
  2. Νιώθετε συναισθηματική απομάκρυνση από τον/τη σύντροφό σας;
  3. Είναι δύσκολο να συζητήσετε με τον/τη σύντροφό σας;
  4. Μοιράζεστε περισσότερα με τον φίλο/τη φίλη σας απ’ ότι με τον/τη σύντροφό σας;
  5. Θεωρείτε ότι ο φίλος/ η φίλη σας σας καταλαβαίνουν καλύτερα απ’ ότι ο/η σύντροφός σας;
  6. Αισθάνεστε σεξουαλική έλη για τον φίλο/τη φίλη σας;
  7. Η φράση «είμαστε μόνο φίλοι» είναι η εξήγησή σας για τη στενή αυτή φιλία;
  8. Γνωρίζει ο/η σύντροφός σας για αυτή τη στενή φιλία ή αποτελεί μυστικό;
  9. Περιμένετε ανυπόμονα να βρεθείτε με τον φίλο/τη φίλη σας περισσότερο απ’ ότι με τον/τη σύντροφό σας;

Απάντηση:
Αν απαντήσατε «ναι» σε περισσότερες από 2 ή 3 ερωτήσεις, τότε πιθανότατα έχετε εμπλεχθεί σε συναισθηματική απιστία και θα πρέπει να ετοιμαστείτε να αντιμετωπίσετε τις συνέπειές της στη σχέση σας. 

Τι ακριβώς είναι η συναισθηματική απιστία;
Η συναισθηματική απιστία συνήθως ξεκινάει απλά και αθώα σαν μια όμορφη φιλία.  Καθώς επενδύει κανείς συναισθηματική ενέργεια και χρόνο στο άτομο που δεν είναι ο/η σύζυγος ή ο/η μόνιμη σύντροφος, αυτό που θα μπορούσε να περιγραφεί ως πλατωνική φιλία αρχίζει να μετατρέπεται σε έναν ισχυρό συναισθηματικό δεσμό που υπονομεύει το στενό δέσιμο της ερωτικής σχέσης που προϋπάρχει (είτε μέσω γάμου είτε μέσω μιας σταθερής σχέσης). 
Στη συναισθηματική απιστία το άτομο όχι μόνο επενδύει περισσότερη ψυχική ενέργεια στην εξωσυζυγική σχέση, αλλά και βασίζεται για φιλία και συναισθηματική υποστήριξη στο άτομο έξω από το γάμο του.  είναι πιθανό ότι μέσα από αυτή την ψυχική και πνευματική εγγύτητα στη συνέχεια θα προκύψουν και σεξουαλικές επιθυμίες.
Παρόλο που πολλοί άνθρωποι θέλουν να πιστεύουν ότι μια συναισθηματική απιστία είναι ανώδυνη, η πράξη δείχνει ότι είναι ένα είδος απιστίας που σαμποτάρει τον γάμο.  Πολλές φορές η συναισθηματική απιστία οδηγεί στη δημιουργία μιας κρυφής σεξουαλικής σχέσης, οπότε έτσι πλήττεται ο γάμος ή η μόνιμη σχέση.
            Το δίκτυο MSNBC βρήκε σε έρευνά του ότι περίπου 50% των περιπτώσεων συναισθηματικής απιστίας τελικά καταλήγουν και  σε σεξουαλική απιστία.  Για τους περισσότερους ανθρώπους, το να ανακαλύψουν ότι ο/η σύντροφός τους διαπράττει ακόμα και συναισθηματική απιστία είναι ψυχικά επώδυνο, αφού νιώθουν προδομένοι και εγκατελειμένοι. 

Πότε υπάρχει συναισθηματική απιστία;
            Αν αισθάνεστε ότι η συναισθηματική ενέργεια του συντρόφου σας είναι περιορισμένη και ότι ξαφνικά προτιμά να μοιράζεται τα συναισθήματα και τις σκέψεις του με κάποιο άλλο άτομο, τότε πιθανότατα έχει αναπτύξει έναν άλλο συναισθηματικό δεσμό.
            Τα άτομα που διαπράττουν συναισθηματική απιστία συνήθως δεν αισθάνονται ενοχές, γιατί δεν υπάρχει το σεξουαλικό κομμάτι για το οποίο μπορεί να κατηγορηθούν.  Ωστόσο, ο/η σύντροφος ψυχολογικά εισπράττει τα ίδια αρνητικά συναισθήματα από τη συναισθηματική ή τη σεξουαλική απιστία.  Ο λόγος είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις υπάρχουν ψέματα, δόλος, κακοπιστία και αισθήματα προδοσίας και εγκατάλειψης.

Πώς διαφέρει η συναισθηματική απιστία από την πλατωνική φιλία; 
Μια πλατωνική φιλία μπορεί να εξελιχθεί σε συναισθηματική απιστία όταν η επένδυση ευαίσθητων προσωπικών πληροφοριών περάσει το όριο που συνήθως θέτει ένα παντρεμένο ζευγάρι ή η κοινωνία. 
Η πλατωνική φιλία είναι μια κατάσταση την οποία γνωρίζει και επικροτεί ο περίγυρος των φίλων, ενώ όταν η σχέση παίρνει διαστάσεις συναισθηματικής απιστίας τα μέλη της την κρατάνε κρυφή.
Στην πλατωνική φιλία δεν υπάρχει σεξουαλική έλξη, κάτι το οποίο τα μέλη της σχέσης συναισθηματικής απιστίας προσπαθούν να καταπνίξουν και να συγκαλύψουν.

Πώς να προστατέψετε το γάμο σας ή τη σχέση σας από τη συναισθηματική απιστία
Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις σχετικά με το πώς μπορεί κανείς να προστατεύσει το γάμο ή τη σχέση του από τη συναισθηματική απιστία.  Ίσως ο καλύτερος τρόπος είναι να επιθυμεί κανείς να είναι σε αυτόν το γάμο ή σταθερή σχέση και να συνεργάζεται με τον/τη σύντροφό του για να δημιουργήσει μια γερή βάση εμπιστοσύνης, φιλίας, και επικοινωνίας.

Μήπως να περιορίσει κανείς τις κοινωνικές του σχέσεις; Σίγουρα όχι!
            Μια άποψη που έχει εκφραστεί είναι να περιορίσει κανείς τις κοινωνικές του σχέσεις, ιδίως τις φιλίες με το αντίθετο φύλο.  Ο συγγραφέας αυτής της άποψης
M. Gary Neuman (το βιβλίο του έχει τίτλο: Emotional Infidelity: How to Affair-Proof Your Marriage and 10 Other Secrets to a Great Relationship) πιστεύει ότι αυτού του είδους η αστυνόμευση είναι ο καλύτερος τρόπος για να προστατεύσει κανείς τον γάμο του από συναισθηματική απιστία.
            Ωστόσο, κάτι τέτοιο αντιβαίνει στην κοινή λογική και την εμπειρία: δημιουργεί απομόνωση στο γάμο και την αίσθηση ότι τα μέλη της σχέσης είναι αποκομμένα από τον περίγυρό τους, κάτι που πολλές έρευνες δείχνουν ότι είναι επιβλαβές τόσο για το άτομο όσο και για τη σχέση του. 
            Η ιδέα του Neuman που περιορίζει τις διαπροσωπικές σχέσεις είναι λανθασμένη γιατί έτσι είναι σαν να προτείνει ότι ο/η σύντροφος έχει αποκλειστικότητα και δικαιώματα 100% πάνω στον «έτερο ήμισυ» και τις προτιμήσεις του σε φίλους, ενδιαφέροντα, και αίσθηση του προσωπικού του χώρου και ιδιωτικότητας.

Δημιουργήστε γερή βάση εμπιστοσύνης, φιλίας, και επικοινωνίας
  • Δημιουργήστε συνθήκες για αρμονική ζωή μεταξύ σας
  • Δημιουργήστε χαρούμενες στιγμές και μάθετε να μοιράζεστε την ευχαρίστηση
  • Μην αφήνετε τον εκνευρισμό να συσσωρευτεί: μιλήστε ανοιχτά για ό,τι σας δυσαρεστεί και προσπαθήστε να βρείτε λύσεις ή τη χρυσή τομή
  •  Δοκιμάστε το σωματικό άγγιγμα, 5-6 φορές τη μέρα
  • Προγραμματίστε ένα «ραντεβού» για τους δυο σας
  • Κρατήστε τα κανάλια της επικοινωνίας ανοιχτά: κάντε 3-4 ‘βαθιές’ συζητήσεις την εβδομάδα (πέρα από πρακτικά/οργανωτικά ζητήματα)
  • Επενδύστε στην ερωτική ευχαρίστηση μεταξύ σας
  • Δείξτε σεβασμό ο ένας προς τον άλλον
  • Δείξτε την υποστήριξή σας ο ένας προς τον άλλον
  • Σεβαστείτε ο ένας τα όνειρα του άλλου και βοηθήστε τον να τα πραγματοποιήσει
  • Μη θεωρείτε τη σχέση σας δεδομένη, κάντε μικρά ή μεγάλα πράγματα για να την κρατήσετε ζωντανή και ευτυχισμένη.
  • Να θυμάστε ποιες είναι οι αξίες σας και να τις συζητάτε με τον/τη σύντροφό σας
  • Να θυμάστε ότι αποφασίσατε να είστε μαζί με τον/τη σύντροφό σας και τον λόγο που τον/την ερωτευτήκατε και κάνατε αυτή την επιλογή
  • Αν νιώθετε την ανάγκη να δημιουργήσετε έναν άλλο δεσμό, διερευνήστε τα βαθύτερα αίτια, τις ανάγκες σας και πάρτε αποφάσεις ώστε να διατηρήσετε εσωτερική και εξωτερική ισορροπία.  Ενημερώστε τον/τη σύντροφό σας και επιλέξτε αν θα μείνετε ή θα φύγετε.




Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη, 28 Μαΐου 2014

Το Στρες των Εξετάσεων σαμποτάρει την επιτυχία


Η αντίστροφη μέτρηση για τις εξετάσεις άρχισε, και μαζί με αυτή το στρες των μαθητών αλλά και των οικογενειών τους.

Από τι ακριβώς προκαλείται το στρες;
            Οι εξετάσεις από μόνες τους αποτελούν μια πιεστική εμπειρία που προκαλεί στρες, αφού διακυβεύονται πολλά: τα όνειρα που κάνουν οι μαθητές για τη ζωή τους, η αρχή μιας επαγγελματικής σταδιοδρομίας, οι προσδοκίες που έχουν από τον εαυτό τους, οι προσδοκίες που έχουν οι γονείς για τα παιδιά τους
Το στρες των εξετάσεων έχει πολλές και διαφορετικές πηγές.  Ο συνδυασμός διαφορετικών παραγόντων, δηλαδή των σκέψεων και των συναισθημάτων που έχει ο κάθε μαθητής, είναι υπεύθυνος για τη δημιουργία του στρες.
            Ίσως ο νούμερο ένα παράγοντας που δημιουργεί στρες στους μαθητές είναι η αίσθησή τους ότι δεν επαρκούν οι ικανότητές τους για να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις των πανελλαδικών εξετάσεων.  Αυτή είναι μια υποκειμενική πεποίθηση, και δε σημαίνει ότι πράγματι ο μαθητής δεν έχει τα προσόντα για να περάσει, αλλά φοβάται ότι δεν τα διαθέτει και δεν έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του.
            Ένας ακόμα από τους πιο βασικούς παράγοντες για τη δημιουργία του στρες των εξετάσεων είναι ο ανταγωνισμός που υπάρχει για τις περιορισμένες θέσεις στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα.  Αυτό σημαίνει ότι κάποια άτομα θα μείνουν έξω από αυτά.  Ένας άλλος φόβος είναι ότι το διάβασμα και ο κόπος που έχει καταβάλει ο μαθητής θα πάει χαμένος σε περίπτωση που δεν περάσει.
            Σημαντικές στη δημιουργία του στρες είναι και οι αρνητικές σκέψεις που κάνει ο μαθητής λίγο πριν τις εξετάσεις: πόσο δύσκολη και απέραντη είναι η ύλη, πόσα πράγματα δεν μπορεί να τα θυμηθεί, αναρωτιέται τι θα γίνει αν δεν περάσει, πόσο άσχημα θα νιώσει, ότι χάνεται το μέλλον του, ότι θα είναι αποτυχημένος, και, με άλλα λόγια, αρχίζει να κάνει καταστροφικά σενάρια, που του στερούν τη δυνατότητα να πιστέψει στον εαυτό του και τις δυνάμεις του και να επικεντρωθεί στο διάβασμά του.
            Αν τα επίπεδα στρες του μαθητή ή της μαθήτριας είναι πολύ υψηλά και για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε αυτό μπορεί να είναι αρνητικό για το παιδί αλλά και τις πιθανότητες επιτυχίας του 

Τεχνικές κατά του στρες
            Το να μάθει κανείς πώς να χαλαρώνει είναι πολύ βασικό.  Οι απλές τεχνικές αυτοβοήθειας μπορεί να κάνουν τη διαφορά ώστε η μαθήτρια να πετύχει στις εξετάσεις και να αποδώσει στο μέγιστο των δυνατοτήτων της.

Ψυχική και σωματική χαλάρωση
            Για να χαλαρώσετε το σώμα σας και να απαλλαγείτε από τις ενοχλητικές σκέψεις: δημιουργήστε ένα ευχάριστο περιβάλλον, χωρίς έντονα εξωτερικά ερεθίσματα, όπως φως και ήχους.  Αερίστε το δωμάτιο.  Κλείστε τα παράθυρα και κατεβάστε τα ρολά.  Κλείστε τηλεόραση, ραδιόφωνο, τηλέφωνο.  Αν εξακολουθεί να υπάρχει θόρυβος, χρησιμοποιείστε ωτοασπίδες.  Βρείτε μια άνετη θέση και καθίστε ή ξαπλώστε, με τέτοιον τρόπο ώστε το κεφάλι, ο λαιμός και οι ώμοι σας να βρίσκονται σε μια βολική ευθυγράμμιση, δημιουργώντας ένα κανάλι για σωστή αναπνοή. Αφήστε οποιαδήποτε σκέψη.  Συγκεντρωθείτε στο πώς αισθάνεστε αυτή τη στιγμή.  Χαλαρώστε.  Παρατηρήστε πώς αισθάνεστε: σωματικά, συναισθηματικά, διανοητικά.  Στη συνέχεια επιτρέψτε στο σώμα σας να χαλαρώσει βαθύτερα, αφήνοντας στην άκρη τις όποιες σκέψεις και ανησυχίες και συγκεντρώνοντας την προσοχή σας: στην αναπνοή σας, την επανάληψη μιας θετικής φράσης ή στο κοίταγμα μιας ήρεμης εικόνας (εξωτερικής ή εσωτερικής).  Ακόμα κι αν έχετε στη διάθεσή σας ένα πεντάλεπτο, αυτό σε καθημερινή βάση είναι αρκετό για να σας βοηθήσει να συγκεντρωθείτε και να αποδώσετε καλύτερα. 

Η σημασία της σωστής αναπνοής
Συνειδητές αναπνοές
            Μαθαίνοντας να συνειδητοποιείτε τη διαδικασία της αναπνοής, μπορείτε να χαλαρώσετε, να ηρεμήσετε και να «καθαρίσετε» το μυαλό σας, με μερικές μόνο αναπνοές.  Oι συνειδητές αναπνοές, που βασίζονται σε τεχνικές γιόγκα, είναι μια ιδιαίτερη μέθοδος για την εξισορρόπηση του αυτόνομου νευρικού συστήματος που επηρεάζει ψυχολογικές και στρεσογόνες διαταραχές.
            Όταν αισθάνεστε ένα κύμα άγχους ή στρες να έρχεται κατά επάνω σας, συγκεντρώστε την προσοχή σας στον τρόπο με τον οποίο αναπνέετε.  Προσκαλέστε την αναπνοή σας να γίνει πιο αργή, πιο ολοκληρωμένη.  Αισθανθείτε τον αέρα να γεμίζει τα πνευμόνια σας.  Προσπαθήστε να ταιριάξετε το πόσο αέρα εισπνέετε με το πόσο αέρα εκπνέετε.  Στην εκπνοή, σκεφτείτε «διώχνω το άγχος».  Η ψυχική μας κατάσταση συχνά αντανακλάτε στο ρυθμό και την ένταση της αναπνοής μας, όπως είδαμε και στο κεφάλαιο σχετικά με τις φυσιολογικές παραμέτρους του στρες.  Όταν ενεργοποιούμε το παρασυμπαθητικό νευρικό σύστημα με αργές, ολοκληρωμένες εκπνοές, ο παλμός της καρδιάς μειώνεται, η πίεση του αίματος χαμηλώνει και αυτή η φυσιολογική διαδικασία μέσω της αναπνοής αποκαθιστά την ομοιόσταση του σώματος. 


Οι παραπάνω τεχνικές και περισσότερες πληροφορίες του πώς να αντιμετωπίσετε αποτελεσματικά το στρες βρίσκονται στο βιβλίο της Δρος Λίζας Βάρβογλη «Η Νευροψυχολογία του Στρες της Καθημερινής Ζωής», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη.
Διαβάστε περισσότερα »

10 Τρόποι να Προστατέψετε το Παιδί σας από το Στρες


Τα παιδιά έχουν περισσότερο στρες απ’ ότι νομίζουν οι γονείς τους, δείχνει πρόσφατη μεγάλη επιστημονική έρευνα!
Ξέρατε ότι το στρες απειλεί την ψυχική και σωματική υγεία των παιδιών προσχολικής και σχολικής ηλικίας;
Ακόμα και τα μικρά παιδιά έχουν περισσότερο στρες και άγχος απ’ ότι πιστεύουν οι γονείς τους.  Και ότι στρεσάρει τους γονείς, λίγο-πολύ στρεσάρει και τα παιδιά: πολλές απαιτήσεις από τους γύρω τους, βαρυφορτωμένο πρόγραμμα, πιεσμένο ωράριο, έντονη και απαιτητική κοινωνική ζωή, κλπ.  Τα παιδιά όμως είναι ακόμα ανώριμα συναισθηματικά και διανοητικά, με αποτέλεσμα να αισθάνονται το στρες και να μη μπορούν να εκφράσουν τι ακριβώς έχουν, και, φυσικά, να μη μπορούν να το διαχειριστούν.  Καθώς το στυλ ζωής για μικρούς και μεγάλους είναι έντονο και δύσκολο (θυμηθείτε ότι όλοι λίγο-πολύ χρησιμοποιούμε εκφράσεις όπως «άσε, τρέχω», «έχω πολλά τρεχάματα» κλπ) γονείς και παιδιά αποκόπτονται συναισθηματικά με αποτέλεσμα να υπάρχει κακή επικοινωνία και έλλειψη σωστής καθοδήγησης ειδικά στον τομέα «στρες, άγχος, δυσφορία» που νιώθει το πιεσμένο παιδί.  Και τώρα ξέρουμε ότι όσο νωρίτερα στρεσάρεται ένα παιδί, τόσο περισσότερο αλλάζει ο εγκέφαλός του και «μαθαίνει» να είναι πιο στρεσαρισμένο σε όλη του τη ζωή.
Τι μπορούμε να κάνουμε για να προστατεύσουμε τα παιδιά από το στρες:
1. Να κατεβάσουμε ταχύτητα.  Χρειάζεται να σταματήσουμε να τρέχουμε, να έχουμε προγράμματα με μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο και λιγότερα πράγματα να κάνουμε (ακόμα και όταν αυτά είναι ωραία πράγματα!), να πιέζουμε λιγότερο και να αφήνουμε χρόνο για ξεκούραση.  Το στρες μειώνει την υπομονή, την ικανότητα να δίνουμε το καλύτερο στα παιδιά μας και αυξάνει τον εκνευρισμό.  Το στρες βλάπτει την υγεία, μας κάνει να παχαίνουμε, να κάνουμε ανθυγιεινές επιλογές και να έχουμε σωματικά προβλήματα όπως πονοκεφάλους και στομαχικά που οφείλονται στο στρες και τις ορμόνες του.
2. Να έχουμε πιο ισορροπημένο και χαλαρό πρόγραμμα.  Τα παιδιά χρειάζονται χρόνο ξεκούρασης, όχι απαραιτήτως με την έννοια του να κάτσουν σε μια καρέκλα ή να κοιμηθούν το μεσημέρι, αλλά να μην έχουν να πάνε κάπου και να κάνουν κάτι.  Χρειάζεται να μπορούν να μείνουν σπίτι να παίξουν ήσυχα, να έχουν δημιουργικό χρόνο, να έχουν χρόνο να είναι ο εαυτός τους, να ονειρευτούν, ακόμα και να βαρεθούν (και μέσα από αυτή την κατάσταση να ξαναβρούν ό,τι τους αρέσει).   Τα παιδιά χρειάζεται να μάθουν να είναι με τον εαυτό τους και να μπορούν να περάσουν που και που όμορφα χωρίς παρέα και χωρίς προγραμματισμένες δραστηριότητες.  Με αυτό τον τρόπο ανακαλύπτουν τη δική τους εσωτερική φωνή και ικανότητα.  Μαθαίνουν να αξιοποιούν το χρόνο τους και αντιλαμβάνονται ότι η ζωή δεν είναι απλώς ένα παραγέμισμα του χρόνου με δραστηριότητες αλλά κάτι μεγαλύτερο, ανεξερεύνητο, μυστήριο και στο χέρι τους να ανακαλύψουν.
3. Ενθαρρύνετε αυτά που το παιδί σας αγαπάει- χωρίς να πιέζετε.  Ενθαρρύνετε το παιδί σας να ακολουθήσει πράγματα που το ενδιαφέρουν και του εξάπτουν την περιέργεια.  Αφήστε το να πειραματιστεί, να δοκιμάσει, να καλλιεργήσει τη δημιουργικότητά του και το πνεύμα περιέργειας και φιλομάθειας.  Καλλιεργώντας ταλέντα, ενδιαφέροντα, χόμπι, δραστηριότητες από μικρή ηλικία, δημιουργείται μια ασπίδα προστασίας από κακές παρέες, ναρκωτικά, κλπ στην εφηβεία.  Να θυμάστε ότι η ιδέα δεν είναι να ωθήσετε το παιδί σας σε πρωτιές, αλλά να καλλιεργήσει ενδιαφέροντα ώστε να έχει πηγές ευχαρίστησης και χαλάρωσης στη ζωή του. 
4. Μάθετε να ακούτε και να γελάτε. Τα παιδιά, όπως και οι μεγάλοι, συχνά θέλουν απλώς να κουβεντιάσουν και να πουν τα παράπονά τους και όσα τους βαραίνουν.  Ακούστε με προσοχή τις ανησυχίες και τα άγχη τουςΣυμμεριστείτε τις δυσκολίες τουςΣτηρίξτε τα και στείλετε το μήνυμα ότι πιστεύετε στις δυνάμεις του παιδιού σας.  Βάλτε μια γερή δόση χιούμορ και γέλιου στη ζωή σας και στην επικοινωνία με το παιδί σας.
5. Διδάξτε τεχνικές διαχείρισης του στρες. Διδάξτε στο παιδί υγιείς τρόπους διαχείρισης του στρες ώστε αργότερα να μην χρησιμοποιεί ανθυγιεινούς τρόπους (πχ τσιγάρο, ποτό).   Η άθληση και η φυσική δραστηριότητα είναι εξαιρετικοί τρόποι διαχείρισης του στρες.  Οι διαφραγματικές αναπνοές και η χαλαρωτική μουσική επίσης αποτελούν γρήγορο και εύκολο τρόπο διαχείρισης του στρες.
6. Ελέγξτε πόση δουλειά θα έχει το παιδί στο σπίτι. Φυσικά δεν είναι δυνατό να μην κάνει τα μαθήματα του σχολείου, αλλά σίγουρα είναι εφικτό να μη φορτώσετε το παιδί σας με δραστηριότητες που απαιτούν παραπάνω χρόνο σε γραπτές ασκήσεις.  Αφήστε χρόνο για άθληση και ελεύθερο παιχνίδι. Ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του παιδιού σας επιλέξτε ένα πιο χαλαρό σχολείο .
7. Διαλέξτε οικογενειακές δραστηριότητες που σας ‘δένουν’ και σας φέρνουν πιο κοντά. Τα παιδιά χρειάζονται χρόνο ηρεμίας, να περνάνε χρόνο στη φύση, να κινούνται, δραστηριότητες που κατευνάζουν το νευρικό σύστημα και προσφέρουν χαλάρωση και ευεξία.  Βάλτε τέτοιες δραστηριότητες στο πρόγραμμά σας όσο πιο συχνά γίνεται!  Καλλιεργήστε δραστηριότητες όπως ποδηλασία μαζί, επισκέψεις σε μουσεία ή θέατρα.  
8. Διδάξτε σωστή χρήση της τεχνολογίας και περιορίστε το χρόνο μπροστά στην οθόνη. Οι έρευνες δείχνουν ότι τα διαφημιστικά μηνύματα ανεβάζουν το στρες!  Συζητήστε με το παιδί σας για τις πλαστές ανάγκες που δημιουργούν οι διαφημίσεις, κουβεντιάστε για τις αξίες σας, δώστε του μηνύματα όπως ότι η χαρά βρίσκεται μέσα μας και στις κοινωνικές μας επαφές και δραστηριότητες και όχι στα αντικείμενα.  Επιτρέψτε στο παιδί να βλέπει τηλεόραση, dvd, και να παίζει ηλεκτρονικά αλλά με μέτρο.  Προτιμήστε τα dvd και περιορίστε το χρόνο τηλεθέασης.  Μη βλέπετε ειδήσεις μαζί με το παιδί, του δείχνετε εικόνες τις οποίες δε μπορεί να επεξεργαστεί και παίρνει το μήνυμα ότι ο κόσμος δεν είναι καθόλου ασφαλής, με αποτέλεσμα να έχει στρες και άγχος πέρα από την ηλικία του.
9.  Ελέγξτε τα επίπεδα του δικού σας στρες! Τι παράδειγμα δίνετε στο παιδί σας; Τρέχετε γύρω-γύρω στρεσαρισμένοι ή ξέρετε να χαλαρώνετε και διατηρείτε μια γενική ηρεμία; Το στρες υπάρχει στη ζωή, αλλά έχουμε τον έλεγχο του πώς θα το διαχειριστούμε.  Συζητήστε με το παιδί σας για τις αξίες σας και το νόημα της ζωής: το νόημα είναι να δουλεύετε όσο περισσότερο γίνεται για να αγοράζετε όσα περισσότερα πράγματα γίνεται;  Το νόημα είναι να ανταγωνίζεστε τους άλλους για να είστε πάντα πρώτοι;  Ελέγξτε επίσης αν τα νεύρα που σας δημιουργεί το στρες τα ξεσπάτε στο παιδί σας.  Μάθετε και εφαρμόστε τεχνικές διαχείρισης του στρες οι ίδιοι.
10. Κρατήστε επαφή με το παιδί σας!  Ξέρατε ότι τα παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας δηλώνουν ότι θέλουν περισσότερο χρόνο με τους γονείς τους;  Και ξέρετε ότι όταν ερωτηθούν οι γονείς, νομίζουν, λανθασμένα, ότι τα παιδιά τους θέλουν περισσότερο χρόνο με φίλους τους;  Η παρουσία του γονιού είναι ασπίδα προστασίας για το παιδί: υπάρχει καλύτερη επικοινωνία, ευχαρίστηση, σιγουριά, ασφάλεια και έτσι μειώνεται το στρες του παιδιού! 


Διαβάστε περισσότερα »

Τρίτη, 27 Μαΐου 2014

ΘΥΜΟΣ: ένα βασανιστικό συναίσθημα που μπορεί να αντιμετωπιστεί



Ο θυμός είναι ένα συναίσθημα που επικεντρώνεται στην αίσθηση του ατόμου ότι δεν έχει τον έλεγχο των πραγμάτων και των καταστάσεων γύρω του.  Ο θυμός που αισθάνεται το άτομο όταν κάποιος τον βρίζει, όταν κάποιος χώνεται μπροστά του ενώ οδηγεί, όταν δεν παίρνει μια αύξηση που περίμενε δημιουργείται από την αίσθηση της ανημπόριας και έλλειψης ελέγχου σε παράγοντες που επηρεάζουν σημαντικές αξίες.  Οι αξίες αυτές μπορεί να είναι περηφάνεια, συνέπεια, δικαιοσύνη—ο άνθρωπος εκνευρίζεται όταν δεν παίρνει αυτό που θέλει.  Ο θυμωμένος άνθρωπος συνήθως νομίζει ότι ξέρει τι δημιούργησε το πρόβλημα και έχει ένα συγκεκριμένο στόχο για το θυμό του.  Πιστεύει ότι ένα ξέσπασμα θυμού κατά κάποιο τρόπο θα ελευθερώσει ενέργεια και θα σπάσει το φράγμα που στέκεται ανάμεσα σε αυτόν και τις επιθυμίες του.

Ο θυμός όμως, συνήθως έχει αρνητικές συνέπειες.  Συσκοτίζει τη σκέψη και την κρίση και δημιουργεί πρόσθετο στρες.  Ο θυμός και η επιθετικότητα –είτε λεκτική-συναισθηματική είτε φυσική- διαβρώνει και συχνά καταστρέφει τις σχέσεις.  Και ο μόνιμος θυμός και εκνευρισμός έχει βρεθεί ότι συνδέεται με καρδιακά προβλήματα και εμφράγματα.

Επιθετικότητα σημαίνει έλλειψη αποδοχής ότι κάποια πράγματα δεν αλλάζουν
Οταν κάποιος κλωτσάει μια σπασμένη πόρτα, βρίζει τον τροχονόμο που του έκοψε κλήση, επιμένει ότι για τα προβλήματά του φταίει το πως τον μεγάλωσαν οι γονείς του, αρνείται να παραδεχτεί ότι μια σχέση τελείωσε και επιμένει, κλπ., είναι επιθετικός επειδή δεν μπορεί να παραδεχτεί ότι ορισμένες πλευρές της πραγματικότητας δεν αλλάζουν.  Επιθετικότητα σημαίνει ότι το άτομο δεν αποδέχεται την πραγματικότητα και προσπαθεί να φτάσει κάποιον στόχο ο οποίος δεν είναι εφικτός.

Ελέγξτε τις σκέψεις που παράγουν θυμό
            Ο θυμός δημιουργείται από αδυναμία του ατόμου να ανταπεξέλθει και να χειριστεί διανοητικά και ψυχολογικά μια κατάσταση.  Αν νιώθετε μόνιμα θυμωμένοι ή εκνευρισμένοι είτε έχετε σημαντικά άλυτα ζητήματα είτε δε χρησιμοποιείτε σωστές συναισθηματικές μεθόδους στη ζωή σας.

Στρατηγικές αντιμετώπισης του θυμού
1.      Διερευνήστε τα συναισθήματα του φόβου και της λύπης που βρίσκονται στη βάση του θυμού.
Μην ξεχνάτε ότι ο θυμός πηγάζει από φόβο και την αίσθηση της ανημπόριας.  Κάποιος σηματνικός στόχος ή αξία απειλείται και το άτομο νιώθει ότι χάνει τον έλεγχο της κατάστασης.  Συχνά δεν παραδέχεται κανείς το συναίσθημα του φόβου και της λύπης επειδή πιστεύει ότι αυτό θα ήταν ένδειξη αδυναμίας.  Ομως, αυτά ακριβώς τα συναισθήματα θα σας να διευκρινίσεται ποιες αξίες και στόχοι σας απειλούνται.  Η αληθινή αιτία μπορεί να μην είναι αυτή που φαίνεται επιφανειακά (π.χ., άργησε ο φίλος σας στο σινεμά) αλλά κάτι βαθύτερο (π.χ., ότι δε νοιάζεται αρκετά για σας).
2.      Αναπτύξτε κατανόηση και άλλη οπτική γωνία
Αν θέλετε να μειώσετε το θυμό σας προς κάποιον, προσπαθήστε να δείτε την κατάσταση από τη δική του οπτική γωνία.  Εαν υπάρχει η δυνατότητα, ζητήστε από το άλλο άτομο κάποιες εξηγήσεις για τη στάση του, τις σκέψεις και τους παράγοντες που οδήγησαν τη συμπεριφορά του στο σημείο να σας προκαλέσει θυμό.  Εαν αυτό δεν είναι δυνατό, προσπαθήστε να μπείτε στη θέση του άλλου και να δείτε τα πράγματα από τη δική του οπτική γωνία.  Προσπαθήστε να φανταστείτε τι σκεφτόταν και γιατί.
3.      Να υποθέσετε τις καλύτερες προθέσεις (όποτε αυτό είναι δυνατό)
Στο βαθμό που κάποιος πιστεύει ότι η φίλη του που δεν απαντάει αμέσως στα τηλεφωνήματακαι ηλεκτρονικά μηνύματά του το κάνει επίτηδες για να τον πληγώσει, αυτό που καταφέρνει είναι να αυξήσει το θυμό του.  Αν βασανίζεται από σκέψεις του τύπου «δε νοιάζεται για μένα», «το κάνει επίτηδες για να με νευριάσει», «είναι εγωίστρια», «θέλει να με κάνει να ζηλέψω», τότε ρίχνει λάδι στη φωτιά του θυμού του.  Αντί γι΄αυτό, μπορεί να ερμηνεύσει τη συμπεριφορά της φίλης του με άλλον τρόπο, π.χ. ότι έχει κι αυτή τις δικές της ανάγκες και υποχρεώσεις που μπορεί να μην της επιτρέπουν να απαντήσει άμεσα.  Μπορεί επίσης να επικεντρωθεί σε αποδείξεις από το παρελθόν και το παρόν ότι η φίλη του τον αγαπάει και νοιάζεται γι’ αυτόν.  Το πως αυτός αποφασίζει να σκεφτεί θα αυξήσει ή θα μειώσει το θυμό του.
Ακόμα και οι πολύ θυμωμένοι άνθρωποι δε θέλουν πρωταρχικά να πληγώσουν κάποιον άλλον, απλά προσπαθούν να προστατεύσουν τον εαυτό τους, να αμυνθούν και να διατηρήσουν τις αξίες τους.
Πως όμως το αξίωμα ότι οι άνθρωποι είναι συνήθως επιθετικοί για να αυτοπροστατευτούν ταιριάζει σε λιγότερο επιθετικά άτομα;  Τι γίνεται όταν ένα άτομο που κανονικά σας αγαπάει και σας νοιάζεται ξαφνικά θυμώνει και προσπαθεί να σας βλάψει με κάποιο τρόπο;  Σε αυτή την περίπτωση το άτομο αυτό δρα με γνώμονα το δίκαιο και την άμυνά του.  Πιθανότατα προσπαθεί να σας δώσει ένα μάθημα, «να σας δείξει», να ισοφαρίσει μαζί σας, ώστε να μην του ξανακάνετε κακό (ακόμα και αν το «κακό» που του κάνατε ήταν να ακυρώστε ένα ραντεβού σας!).  Με δυο λόγια, το άτομο αυτό ενεργεί με την ίδια λογική που ενεργείτε κι εσείς όταν μπαίνετε στο φαύλο κύκλο της σύγκρουσης και υποθέτει για σας τις χειρότερες προθέσεις.
4.      Είναι η «δικαιοσύνη» βασικό ζήτημα;

Συχνά οι προσδοκίες μας αποτελούν το κλειδί των συναισθημάτων μας.  Δεν αποδεχόμαστε εύκολα ότι ούτε εμείς ούτε οι άλλοι είναι τέλειοι.  «Ασχημα, κακά, άδικα» πράγματα συμβαίνουν κάθε μέρα και είναι φυσικό να έχουμε αρνητικά συναισθήματα απέναντί τους.   Αν κανείς λειτουργεί βάσει του δόγματος της «δικαιοσύνης» πιστεύει ότι στη ζωή όλα πρέπει να είναι δίκαια και ότι δεν θα πρέπει να γίνεται καμιά αδικία, τότε έχει προσδοκίες που θα διαψευστούν σύντομα και θα οδηγήσουν στη θλίψη και το θυμό.  Οταν όμως το άτομο λειτουργεί με βάση το «δόγμα της χαράς», τότε τα πράγματα αλλάζουν, γιατί αυτό προτείνει να υιοθετήσουμε αυτό που συμβάλλει περισσότερο στην ατομική και συλλογική χαρά και ευτυχία.
Διαβάστε περισσότερα »

Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014

Γονείς: Don't Worry, Be Happy!


Ανησυχείτε για το παιδί σας;  Φοβάστε μήπως συμβεί κάτι άσχημο;  Βλέπετε παντού κρυμμένους κινδύνους;  

Αυτό έρχεται με το πακέτο «γονιός»!  Όταν φωνάζουμε στο παιδί μας με αγωνία «Πρόσεχε!» στο μυαλό μας έχουμε την πράξη μας αυτή ως ένδειξη αγάπης, νοιαξίματος και φροντίδας.   Δυστυχώς, όμως το μήνυμα που καταλήγουμε να δώσουμε στο παιδί είναι ότι ο κόσμος γύρω του είναι γεμάτος παγίδες, δεν υπάρχει σιγουριά και ασφάλεια πουθενά, και ότι δεν πιστεύουμε στις δυνάμεις του παιδιού μας και ότι θα τα καταφέρει.
Τι άλλο μπορούμε να πούμε;
Η αλήθεια είναι επίσης ότι οι περισσότεροι γονείς φωνάζουν στο παιδί να προσέχει και το προειδοποιούν από συνήθεια, έχοντας βάλει τον ‘αυτόματο πιλότο’ της υπερβολικής προσοχής, που φυσικά δε βοηθάει, αλλά παρεμποδίζει.  Τι άλλο μπορεί να πει ο γονιός όταν η καρδιά του σκιρτάει από φόβο ενώ αντικειμενικά δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνος (μόνο δυνητικός, με την έννοια ότι ο γονιός φοβάται το χειρότερο):
«Τι δυνατά που κάνεις κούνια!»
«Μπράβο, βλέπω ότι τα κατάφερες αυτή τη φορά και σκαρφάλωσες πολύ ψηλά!»
«Χαίρομαι που θυμάσαι να βάζεις κράνος και επιγονατίδες όταν κάνεις ποδήλατο, αυτό δείχνει ότι φροντίζεις τον εαυτό σου».
Η ανησυχία
Εννοείται, ότι μία υγιής δόση ανησυχίας είναι χρήσιμη, διότι έτσι προφυλάσσουμε το παιδί μας από κινδύνους.  Ωστόσο, θα πρέπει να υπάρχει ένα μέτρο και σε αυτό, ώστε οι κίνδυνοι να είναι αντικειμενικοί και όχι οι χειρότεροι φόβοι του γονιού ή καταστροφικά σενάρια του τι θα μπορούσε να συμβεί.  Οι έρευνες δείχνουν ότι όταν ανησυχούμε φοβόμαστε ακόμα περισσότερο για αρνητικές συνέπειες.  Οι αποφάσεις που παίρνουμε όμως όταν ανησυχούμε δεν είναι οι ίδιες με αυτές που παίρνουμε όταν σκεφτόμαστε από θέση αγάπης, ηρεμίας και εμπιστοσύνης προς το παιδί μας.  Σας αφήνω να μαντέψτε ποιες αποφάσεις φέρνουν τελικά τα καλύτερα αποτελέσματα!
Γιατί όταν σκεφτόμαστε από θέση αγάπης, ηρεμίας και εμπιστοσύνης προς το παιδί μας οι αποφάσεις αυτές φέρνουν καλύτερα αποτελέσματα;
Επειδή οι σκέψεις μας δημιουργούν την πραγματικότητά μας!  Εκεί που δίνουμε την προσοχή μας εκεί υπάρχει άνθιση.  Η ανησυχία είναι αντιπαραγωγική και σίγουρα δε βοηθά το παιδί μας να είναι πιο ασφαλές ή πιο πετυχημένο ή πιο χαρούμενο.  Το μυαλό του γονιού πολύ εύκολα ρέπει προς την ανησυχία, θεωρώντας ότι αποτελεί εξασφάλιση ότι όλα θα πάνε καλά, ενώ στην πραγματικότητα η ανησυχία είναι η σιδερένια μπάλα στο πόδι του κατάδικου!  Οι έρευνες δείχνουν ότι οι άνθρωποι που ανησυχούν περισσότερο, δυστυχώς, δε λύνουν τα προβλήματά τους καλύτερα.  Απλούστατα, κάνουν τους εαυτούς τους να νιώθουν ακόμα χειρότερα!
Η ανησυχία μπορεί να είναι ένας τρόπος που χρησιμοποιεί το μυαλό μας για να μας προστατέψει, στην πραγματικότητα όμως προγραμματίζει αρνητικά τη σκέψη και το υποσυνείδητό μας. Οι αρνητικές σκέψεις και οι σκέψεις ανησυχίας προκαλούν στρες και άγχος και μας εμποδίζουν από το να είμαστε ήρεμοι και αποτελεσματικοί γονείς.
Θα θέλατε να ‘σπάσετε’ το φαύλο κύκλο της ανησυχίας και των αρνητικών σκέψεων και να επαναπρογραμματίσετε το υποσυνείδητό σας για ηρεμία και ευτυχία;  Ακολουθήστε αυτά τα πέντε βήματα.
1. Μάθετε να παρατηρείτε πότε αρχίζετε να ανησυχείτε υπερβολικά και να κάνετε αρνητικές σκέψεις.  Κάθε φορά που αρχίζετε να ανησυχείτε και να κάνετε κακές σκέψεις για κάτι, πέστε στον εαυτό σας «ΣΤΟΠ» και φανταστείτε ένα μεγάλο κόκκινο στοπ οδικής σήμανσης.  Πάρτε μερικές βαθιές ανάσεςΣφίξτε και ξεσφίξτε τις γροθιές σας για να χαλαρώσετε τα χέρια σας και μαζί και το φόβο σας.  Παρατηρείστε ότι το σώμα σας χαλάρωσε με αυτές τις απλές δραστηριότητες.  Το χαλαρό σώμα στέλνει μήνυμα και στον νου να χαλαρώσει.  Εκμεταλλευτείτε τη σύνδεση νου-σώματος και χαλαρώνοντας το σώμα σας χαλαρώστε το μυαλό σας και απαλλαγείτε από τις αρνητικές σκέψεις.  
2. Καθησυχάστε τον εαυτό σας.
«Φέρεται σαν παιδί επειδή είναι παιδί
«Κανένα παιδί δεν έμεινε με πάνα για όλη του τη ζωή»
«Όλοι οι γονείς κάνουν λάθη.  Δε χρειάζεται να είμαι τέλειος γονιός.  Αγαπώ τα παιδιά μου και κάνω το καλύτερο».
«Νιώθω χαρά και ευγνωμοσύνη που το παιδί μου είναι γερό».


3. Επαναπρογραμματίστε το υποσυνείδητό σαςΔιαλέξτε μια φωτογραφία του παιδιού σας που χαμογελάει χαρούμενο ή μία φωτογραφία που δείχνει το στόχο που έχετε για το παιδί σας (πχ είναι στόχος σας να βγάλει την πάνα και να πηγαίνει στην τουαλέτα; Βρέστε μια φωτογραφία μιας τουαλέτας ή κάτι αντίστοιχο!) και καθώς κοιτάτε τη φωτογραφία πέστε από μέσα σας ή φωναχτά το στόχο.  Σε αυτή τη φάση δε χρειάζεται να σκεφτείτε πώς ακριβώς θα πετύχετε το συγκεκριμένο στόχο, απλώς καθοδηγείτε το υποσυνείδητό σας να προγραμματιστεί και να πιστέψει ότι είναι εφικτός!  
4. Κάντε κάτι. Ρωτήστε τον εαυτό σας: «Τι μπορώ να κάνω τώρα ή σήμερα για να πετύχω θετικά αποτελέσματα».  Μετά κάντε το.  Όταν νιώθετε καλά μπορείτε να πράξετε και σωστά.
5. Κάθε φορά που ανησυχείτε επαναλάβετε αυτή τη διαδικασία.  Ο εγκέφαλος ακολουθεί τα ίδια μονοπάτια σκέψης και όταν μάθουμε συνειδητά να διακόπτουμε τη ροή των αρνητικών σκέψεων και να φανταζόμαστε ένα θετικό αποτέλεσμα, τότε ανοίγουμε ένα καινούργιο μονοπάτι στον εγκέφαλό μας: ένα μονοπάτι χαράς αντί ανησυχίας!  


Διαβάστε περισσότερα »

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

10 Tεχνικές για να Βελτιώσετε τη Γλώσσα του Σώματός σας


Η γλώσσα του σώματος παίζει σημαντικό ρόλο στην ηγεσία και την επικοινωνία.  Έχετε δει κάποιο σημαντικό άτομο να τρώει τα νύχια του ενώσω κάνει μια δημόσια παρουσίαση; 

1) Μήπως ο συνομιλητής σας ψεύδεται;  Ψάξτε γι’ αυτά τα σημάδια…
H γλώσσα του σώματος μπορεί να προδώσει το άτομο που λέει ψέματα: παρατηρήστε αν ο συνομιλητής σας ακουμπάει τα χέρια του μεταξύ τους, αν αγγίζει το πρόσωπό τους, αν έχει σταυρωμένα τα μπράτσα του μπροστά στο στήθος του και αν απομακρύνεται από εσάς την ώρα που μιλάτε.  Ερευνητές από το πανεπιστήμιο Northeastern στη Βοστώνη βρήκαν ότι αυτές είναι οι σημαντικότερες ενδείξεις ότι κάποιος ψεύδεται.  Αν μάλιστα συμβαίνουν και τα τέσσερα μαζί…. Μεγάλη προσοχή!  Και φυσικά θα πρέπει να αποφεύγετε αυτές τις κινήσεις εσείς οι ίδιοι όταν μιλάτε με άλλουςκοινωνικά ή επαγγαλματικά.
2) Κάντε τα δύσκολα εύκολα: χαμογελάστε!
Έχετε παρατηρήσει τους αρσιβαρίστεςΌταν σηκώνουν βάρη κάνουν γκριμάτσες δυσφορίας κυριολεκτικά από το βάρος που σηκώνουν!  Ο προπονητής Charles Garfield, (και συγγραφές του βιβλίου  «Peak Performance») όταν ανέλαβε την Ρώσικη Ολυμπιακή Ομάδα Άρσης Βαρών έκανε ένα μικρό πείραμα.  Ενθάρρυνε τους αθλητές να χαμογελούν αντί να κάνουν γκριμάτσες πόνου στην άρση.  Βρήκε ότι με το χαμόγελο οι αθλητές μπορούσαν να συνεχίσουν λίγο ακόμα την προπόνηση σε σχέση με όταν έκαναν γκριμάτσες πόνου.  Γιατί συνέβη αυτό;  Επειδή οι εκφράσεις του προσώπου στέλνουν συγκεκριμένα μηνύματα στον εγκέφαλο.  Η γκριμάτσα πόνου στέλνει το μήνυμα «Αυτό πονάειΣτοπ!», οπότε ο εγκέφαλος στέλνει χημικά σήματα του στρες στο σώμα να σταματήσει να καταπονείται.  Έτσι, όσο περισσότερο στρεσσάρετε κάποιος, τόσο λιγότερο προσπαθεί.  Αντίθετα, το χαμόγελο στέλνει το σήμα «Είναι δύσκολο, αλλά μπορώ να το κάνω!» και ο εγκέφαλος στέλνει σήμα να συνεχιστεί η προσπάθεια.
3) Για να έρθετε σε συμφωνία, στείλτε από νωρίς σήματα εγγύτητας.
Οι συνομιλητές είναι ευκολότερο να καταλήξουν σε συμφωνία όταν η διαπραγμάτευση ξεκινά και δείχνουν θετική γλώσσα σώματος (χαμόγελο, νεύματα συμφωνίας, ανοιχτές χειρονομίες, καθρέφτισμα, κλπ).   
4) Ενισχύστε τη συνεργατική διάθεση διευθετώντας την επίπλωση στο γραφείο σας.
Η επίδειξη δύναμης και στάτους είναι σημαντικό να γίνει με μη λεκτικά σημάδια για να εντυπωσιάσει τους πελάτες σας.  Αν όμως επιθυμείτε να αυξήσετε τη συνεργασία με τους εργαζόμενους για εσάς, θα πρέπει να στείλετε το αντίστοιχο μήνυμα.  Ξεχάστε λοιπόν την τεράστια καρέκλα πίσω από το γραφείο σας (τρομακτική! Επιβάλλει εξουσία και θέτει τον άλλο σε μειονεκτική θέση) και αποσύρετε τα μικρά καθίσματα ακριβώς απέναντι από το γραφείο σας (παραπέμπουν σε σύγχρονη Ιερά Εξέταση).  Τοποθετήστε τις καρέκλες για τους συνεργάτες σας λοξά σε σχέση με το γραφείο σας, και επιλέξτε να έχουν μέγεθος ίδιο με τη δική σας καρέκλα.  Εναλλακτικά, δημιουργήστε μια γωνιά συνεργασίας, με στρογγυλό χαμηλό τραπέζι και αναπαυτικά καθίσματα γύρω του, για να ενισχύσετε το αίσθημα της ανεπισημότητας και της συνεργασίας.
5) Μειώστε την αντίσταση του επαγγελματικού συνομιλητή σας δίνοντάς του την επαγγελματική σας κάρτα.
Είστε σε συνέντευξη για μια θέση εργασίας;  Πουλάτε το προϊόν σας;  Επιθυμείτε να προσελκύσετε επενδυτές;  Παρατηρήστε το άτομο απέναντί σας: μήπως είναι λεκτικά αμυντικό; (τύπου «ναι μεν,αλλά»;).  Μήπως έχει αμυντική γλώσσα σώματος (χέρια σταυρωμένα στο στήθος και σταυροπόδι);  Πρόκειται για ενδείξεις ότι (α) δεν κάνετε και τόσο καλή εντύπωση ή (β) ο συνομιλητής σας δε σας ακούει προσεκτικά. 
Μπορείτε να μειώσετε την αντίσταση του συνομιλητή;  Ναι! προσφέρετέ του καφέ ή τσάι, ή, ακόμα καλύτερα, δώστε του την επαγγελματική σας κάρτα (μπροσούρα, δείγμα προϊόντος, κλπ).  Κάτι ανάλογο μπορείτε να κάνετε και σε ένα μεγάλο ακροατήριο, ζητώντας τους να σηκώσουν χέρι και να απαντήσουν μια συγκεκριμένη σχετική ερώτηση (πχ, «πόσοι από εσάς έχετε παρακολουθήσει σεμινάρια βελτίωσης της γλώσσας του σώματος στο παρελθόν;»).  Με αυτό τον τρόπο ο συνομιλητής αναγκάζεται να αλλάξει στάση σώματος για να ανταποκριθεί και εφόσον η γλώσσα σώματος επηρεάζει τη διανοητική στάση που έχει κάποιος απέναντι στα πράγματα, με την αλλαγή στάσης σώματος μειώνεται και η αντίσταση που έχει προς εσάς!
6) Αυξήστε το κύρος σας μειώνοντας τον ενθουσιασμό σας!
Σας ακούγεται κάπωςΚαι όμως, αν είστε εξωστρεφής και ενθουσιώδης πιθανότατα κάνετε καλή πρώτη εντύπωση.  Ταυτόχρονα όμως, η έντονα ενθουσιώδης στάση μπορεί να μπερδέψει τους γύρω σας, που περιμένουν και πιο λεπτές αποχρώσεις επικοινωνίας για να κρίνουν το μήνυμα.  Καλύτερα λοιπόν να μειώσετε τις κινήσεις σας: κάνετε μια παύση, πάρετε μια βαθιά ανάσα, περιορίστε τις κινήσεις των χεριών σας στο ύψος του στήθους και όχι πλατύτερα από το εύρος των ώμων και στη συνέχεια παρουσιάστε ένα βασικό επιχείρημά σας.  Έτσι παρουσιάζεστε ως πιο ήρεμο και συγκρατημένο άτομο και δείχνετε τη δύναμή σας.
7) Μετριάστε μια δύσκολη κατάσταση αλλάζοντας στάση σώματος
Έχετε μια δύσκολη συζήτηση ή διαφωνείτε με κάποιον;  Η διαφωνία σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με την ανάγκη του ατόμου να εκφράσει τη γνώμη του και να ακουστεί.  Αποφύγετε «επιθετικές» στάσεις, πχ να στέκεστε απέναντι στον συνομιλητή ή να τον κοιτάτε έντονα στα μάτια ή να έρθετε ακόμα πιο κοντά του.  Αλλάξτε στάση σώματος και σταθείτε δίπλα του, ώμο με ώμο, κοιτάζοντας στην ίδια κατεύθυνση. 
8) «Σφραγίστε τη συμφωνία» με μια θετική εντύπωση φεύγοντας.
Πήρατε την πολυπόθητη δουλειά;  κάνατε μια συμφωνία;  Μια πώληση;  Μια σημαντική επαγγελματική συναλλαγή;  Θυμηθείτε φεύγοντας να κάνετε θετική εντύπωση: σφίξτε ζωηρά του χέρι του άλλου ατόμου ευχαριστώντας του, κρατήστε το σώμα σας στητό, κοιτάξτε το άλλο άτομο στα μάτια και χαμογελάστε. Με αυτό τον τρόπο δίνετε στον άλλον μια τελική καλή εντύπωση, όπως και στα σόου: το καλύτερο κομμάτι σε μια συναυλία, ή πιο δυνατή σκηνή, είναι στο τέλος, γιατί αυτό μένει τελικά στον θεατή!
9) Αν θέλετε να αλλάξετε τη γλώσσα του σώματός σας, ενημερώστε τους συνεργάτες σας!
Όταν ο επικεφαλής μια ομάδας αλλάζει τη γλώσσα του σώματός του (μέσω coaching) είναι απαραίτητο να ενημερώσει τους συναδέλφους/υφισταμένους του, ώστε… να μην πέσουν από τα σύννεφα!  Πέστε απλά «κάνω μια πρακτική εκπαίδευση στο να μάθω νέες, θετικές τεχνικές επικοινωνίας με τους γύρω μου».  Έτσι, η ομάδα θα ξέρει πού να αποδώσει τις αλλαγές που βλέπει και δε θα μπερδευτεί.
10)Γλώσσα σώματος και πρώτη επαγγελματική εντύπωση
Η πρώτη εντύπωση μετράει!  Είτε περιμένετε στην αίθουσα αναμονής για συνέντευξη για ανεύρεση εργασίας, είτε περιμένετε κάποιον πελάτη ή έχετε συνάντηση με διευθυντικό στέλεχος.  Έρευνες από το Harvard Business School και το Columbia Business School δείχνουν ότι σε τέτοιες περιπτώσεις είναι σημαντικό να στέκεστε με τρόπο που το σώμα σας στέλνει το μήνυμα «δύναμη, κύρος, σιγουριά» (ίσια πλάτη, ώμοι πίσω, ανοιχτές κινήσεις χεριών μακριά από το σώμα).  Είτε είστε άνδρας είτε γυναίκα, μια τέτοια στάση σώματος αυξάνει τα επίπεδα τεστοστερόνης (ορμόνη που σχετίζεται με τη δύναμη και την αυτοπεποίθηση) και μειώνει τα επίπεδα της κορτιζόλης (ορμόνη του στρες).  Οι ερευνητές μάλιστα βρήκαν ότι το συγκεκριμένο ορμονικό προφίλ αντιστρέφεται με κακή στάση σώματος (καμπούριασμα, ώμοι να γέρνουν μπροστά, σαγόνι προς τα μέσα, κλπ), στάση σώματος που δείχνει ότι είστε σε άμυνα και δεν έχετε αυτοπεποίθηση.

Για να πάμε τα ευρήματα αυτά και ένα βήμα παραπέρα, πριν από μια σημαντική επαγγελματική συνάντηση αντικαταστήστε το smart phone στα χέρια σας με μια εφημερίδα ή ένα κλασέρ, που επίσης προσδίδουν κύρος.
Διαβάστε περισσότερα »

Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

30 Τρόποι για να Συνδεθείτε με το Έφηβο Παιδί σας




1. ΜΑΘΕΤΕ ΝΑ ΑΚΟΥΤΕ. Απλώς καθίστε και ακούστε τι έχει να σας πει το παιδί σας.  Χωρίς σχόλια, χωρίς παρεμβάσεις.  Προσπαθήστε να αντιληφθείτε τις λεπτές αποχρώσεις, παρατηρήστε τη γλώσσα του σώματος.  Και έτσι θα μάθετε πολύ περισσότερα από το να τον/τη βομβαρδίσετε με ερωτήσεις.

2. ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΝΑ ΡΩΤΑΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΑΣ ΠΩΣ ΗΤΑΝ Η ΜΕΡΑ ΤΟΥ. Ακόμα και αν αυτό δε σας φαίνεται σπουδαίο, ωστόσο περνάει το μήνυμα στο παιδί σας ότι νοιάζεστε για το ίδιο και τη ζωή του.  Μην κατακρίνετε, μην βομβαρδίζετε με ερωτήσεις, απλώς ακούστε.  Προτιμήστε ερωτήσεις ανοιχτού τύπου, ώστε η απάντηση να μην είναι ναι/όχι και συγκεκριμένες ερωτήσεις που δείχνουν ότι θυμάστε αυτά που σας είπε σε προηγούμενες συζητήσεις.

3. Να είστε το σωσίβιο, αλλά όχι ο ναυαγοσώστης! Αν ακούτε με προσοχή, το έφηβο παιδί σας θα σας μιλάει.  Όμως, δε θέλει να πάρετε τον έλεγχο και να του λύσετε τα προβλήματα, γιατί έτσι νιώθει ότι του στερείτε την ανεξαρτησία και την αυτονομία του και το κάνετε να νιώθει εξαρτημένο και άχρηστο! Κάντε στρατηγικές ερωτήσεις για να διαπιστώσετε πώς αισθάνεται το παιδί σας και να το κινητοποιήσετε να βρει τις καλύτερες λύσεις.  Στο τέλος της συζήτησης θα νιώθει κοντά σας.  

4. Στο αυτοκίνητο, δώστε στο έφηβο παιδί σας το ρόλο του DJ!  Η μουσική είναι σημαντικό μέρος της εφηβικής ζωής και ταυτότητας.  Στο αυτοκίνητο αφήστε το παιδί σας να διαλέξει ραδιοφωνικό σταθμό ή CD.  Μην αρχίσετε τα αρνητικά σχόλια και τις συγκρίσεις με την εποχή σας!  Σεβαστείτε το γούστο του παιδιού σας και αντιμετωπίστε τις μουσικές του προτιμήσεις σαν ένα παράθυρο που σας δείχνε τη θέα στο συναισθηματικό του κόσμο και στις σκέψεις του. Και γιατί όχι, ξεκινήστε μια συζήτηση για μουσική!

5. Δημιουργήστε το δικό σας οικογενειακό κλαμπ βιβλίου. Ζητήστε από το παιδί σας να επιλέξει ένα βιβλίο της αρεσκείας του ή διαλέξτε εσείς ένα και διαβάστε το παράλληλα.  Βρείτε χρόνο να συζητήσετε αυτό που διαβάζετε: τι σας αρέσει, ποιος είναι ο αγαπημένος σας χαρακτήρας, τι επιλογές έκανε, εσείς θα κάνατε τις ίδιες επιλογές; Κλπ.  

6. Διοργανώστε ένα ‘δείπνο’ για μερικούς φίλους του παιδιού σας και ζητήστε του να ασχοληθεί και το ίδιο με το μενού και το μαγείρεμα! Έτσι θα γνωρίσετε τους φίλους του, θα διδάξετε στο παιδί σας πώς να φτιάχνει απλά πιάτα, και θα του δείξετε ότι το αντιμετωπίζετε σαν μεγάλο άνθρωπο και ότι ενδιαφέρεστε για τη ζωή του.

7. Επιτρέψτε του να φέρει έναν φίλο σε μια οικογενειακή έξοδο ή διακοπές. Πολλοί γονείς θεωρούν ότι αν κάνουν κάτι τέτοιο αφαιρούν κάτι από την οικογενειακή ατμόσφαιρα: η πραγματικότητα όμως είναι ότι έτσι γλιτώνουν τα ‘μούτρα’ του εφήβου που δεν έχει κάποιον συνομήλικο μαζί του και υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να περάσει καλά το παιδί με τον φίλο και την οικογένειά του..

8. Γυμναστείτε μαζί. Δοκιμάστε να πάτε παρέα στο γυμναστήριο, σε μια τάξη χορού ή πολεμικών τεχνών, να κάνετε ποδήλατο ή να περπατήσετε παρέα.  Ακόμα και χωρίς πολλά λόγια, ο βαθμός σύνδεσης είναι τεράστιος.

9. Δέστε παρέα μια ταινία ή ένα σόου κάθε εβδομάδα. Φτιάξτε ποπκόρν, καθίστε δίπλα και απολαύστε μια ταινία παρέα μια στο τόσο.  Κυριακή βράδυ πριν ξεκινήσει το σχολείο είναι μια καλή επιλογή.

10. ‘Δεθείτεκάνοντας δουλειές μαζί. Tην ώρα που το παιδί σας κάνει τα μαθήματά του κάντε του παρέα κάνοντας κάποια δουλειά στο κομπιούτερ σας ή διαβάζοντας ένα βιβλίο.  Ή ζητήστε του να σας βοηθήσει σε κάποια δουλειά του σπιτιού, δουλεύοντας δίπλα-δίπλα (πχ στρώνει το τραπέζι κι εσείς κόβετε σαλάτα) και κάνετε κάποιο θετικό σχόλιο που δείχνει ότι συνεργάζεστε για κάτι καλό.

11. Παρακολουθήστε τις δραστηριότητές του.  Δείξτε ενδιαφέρον και πηγαίνετε να δείτε το παιδί σας στις διάφορες δραστηριότητές του: μην υποθέτετε ότι δε θέλει ή ότι θα ντραπεί αν είστε εκεί.

12. Γκρινιάξτε παρέα για το πόσο πολλά και δύσκολα μαθήματα έχει για το σπίτι! Έτσι του ελαφρώνετε συναισθηματικά τουλάχιστον το φορτίο και του δείχνετε ότι κατανοείτε τα προβλήματά του και τη δουλειά που κάνει καθημερινά. Προσφερθείτε να βοηθήσετε όπου μπορείτε (αλλά όχι να κάνετε εσείς τη δουλειά του παιδιού!). Προσφέρετέ παράλληλα του ένα αγαπημένο του σνακ.

13. Αγκαλιάστε το παιδί σας καθημερινά. Η αγκαλιά είναι μια ένδειξη αγάπης και νοιαξίματος και τη χρειαζόμαστε όλοι, ανεξαρτήτως ηλικίας.  Πέστε «σε αγαπώ» χωρίς να φοβάστε.

14. Και αν δε θέλει αγκαλιές, κάντε του μασάζ στο σβέρκο (την ώραπου διαβάζει) ή στα πόδια (την ώρα που ξεκουράζεται).

15. Δημιουργήστε τις δικές σας μικρές καλές συνήθειες. Mια βόλτα στα μαγαζιά παρέα, πίτσα από ένα αγαπημένο μέρος κάθε Κυριακή, θέατρο μια φορά το μήνα, κλπ. Βρείτε κάτι που αρέσει στο παιδί σας και εντάξτε το στο πρόγραμμα με συχνότητα.  Το έφηβο παιδί σας θα το περιμένει και θα βασίζεται σε αυτές τις στιγμές σύνδεσης μαζί σας.

16. Δοκιμάστε κάτι καινούργιο παρέα.  Έτσι δίνετε στο παιδί σας την αίσθηση ότι είστε κοντά και εξομαλύνετε τα πράγματα.

17. Να θυμάστε να περνάτε ωραία μαζί. Ξέρετε τι αρέσει στο παιδί σας;  Ρωτήστε, παρατηρήστε, πληροφορηθείτε!  Και στη συνέχεια κάντε μια προσπάθεια να το συναντήσετε εκεί που αυτό βρίσκεται και όχι εκεί που εσείς επιθυμείτε.  Το να περνάτε όμορφα μαζί βοηθά το παιδί σας να σας εμπιστευτεί και να σας μιλάει.

18. Ζητήστε από το έφηβο παιδί σας να σας διδάξει κάτι νέο.  Οι έφηβοι επιθυμούν να είναι πιο ώριμοι, να ακούν οι άλλοι τη γνώμη τους και να τους σέβονται.  Να η ευκαιρία!  Θα εκπλαγείτε με το πόσα παραπάνω ξέρει το παιδί σας απ’ ότι νομίζετε.

19. Πάτε για κάμπινγκ ή μίνι διακοπές σε ξενοδοχείο για ένα βράδυ. Μακριά από την καθημερινότητα και κατά προτίμηση και την τεχνολογία, βρείτε μια ευκαιρία να έρθετε ψυχικά κοντά.

20. Αγοράστε εισιτήρια και πάτε παρέα σε έναν αγώνα, θεατρικό έργο ή κάτι που ξέρετε ότι αρέσει στο παιδί σας.  Και μόνο ότι κάθεστε ήσυχα-ήσυχα δίπλα είναι αρκετό για να έρθετε ψυχικά κοντά.

21. Προσφέρετε εθελοντική εργασία μαζί. Οι έφηβοι θέλουν να βελτιώσουν τον κόσμο.  Ξεκινήστε δίνοντάς τους την ευκαιρία να προσφέρουν εθελοντικά εργασία και συμμετάσχετε κι εσείς.

22. Ρωτήστε αν θέλει να γίνετε φίλοι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Υποσχεθείτε ότι δε θα κάνετε σχόλια, αλλά ρωτήστε αν μπορείτε να κάνετε "like" σε αυτά που σας αρέσουν.  Αν πάλι το παιδί αρνηθεί, δεχτείτε το χωρίς δεύτερη κουβέντα!

23. Στείλτε στο έφηβο παιδί σας sms αντί να του τηλεφωνήσετε, κάτι που μπορεί να το νιώσει ως εισβολή εκ μέρους σας ή να ντραπεί να σηκώσει το τηλέφωνο και να σας μιλήσει μπροστά στους φίλους του. Με το γραπτό μήνυμα διατηρείτε την επαφή σας και επικοινωνείτε χωρίς πρόβλημα.

24. Δαγκώστε τη γλώσσα σας! Το έφηβο παιδί σας δεν είναι τέλειο και είναι φυσικό να κάνει λάθη.  Όσο του τα τονίζεται όμως, τόσο περισσότερο το έφηβο παιδί σας αισθάνεται ότι δεν το αγαπάτε και απομακρύνετε από εσάς.  Στα μικροπράγματα προτιμήστε να μην πείτε τίποτα.

25. Μη κάνετε συγκρίσεις. Μια συνηθισμένη παγίδα είναι όταν οι γονείς συγκρίνουν το έφηβο παιδί τους με κάποιον φίλο, αδερφό/ή, ή συγγενή για να του δείξουν ότι το άλλο παιδί είναι καλύτερο και ότι πρέπει να ακολουθήσει το καλό παράδειγμα του άλλου.  Ακόμα και αν φέρνετε κάποιο άλλο παιδί ως κακό παράδειγμα, οι συγκρίσεις είναι σίγουρος τρόπος να απομονώσετε και να εκνευρίσετε το παιδί σας.  Οι έφηβοι θέλουν να αισθάνονται μοναδικοί και θέλουν να εκτιμάτε τις δικές τους ικανότητες και προσωπικότητα.

26. Επιτρέψτε βαθμούς ελευθερίας. Δώστε στο έφηβο παιδί σας τη δυνατότητα να κάνει πράγματα που επιθυμεί.  Διατηρήστε καλή επικοινωνία και θέστε λογικά όρια.  Κατευνάστε τις ανησυχίες σας και αποδεχτείτε ότι υπάρχουν πράγματα που μπορεί να κάνει ένας έφηβος χωρίς να κινδυνεύσει.

27. Μιλήστε στο έφηβο παιδί σας για τις σχέσεις και το σεξ. Οι γονείς πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι σήμερα οι έφηβοι πειραματίζονται με τις σχέσεις και το σεξ πολύ νωρίτερα.  Κι επειδή δεν υπάρχει τρόπος να γυρίσει κανείς το χρόνο σε παλαιότερες εποχές ή να βάλει στο παιδί του… ζώνη αγνότητας και να το απομονώσει, καλό είναι οι γονείς να μιλήσουν ανοιχτά με τα παιδιά τους για τις σχέσεις και το ασφαλές σεξ.  Αν παριστάνετε ότι τίποτα δε συμβαίνει, είναι πολύ πιθανό ότι το παιδί σας θα μπλέξει σε κάποια άσχημη σχέση και κακές σεξουαλικές συνήθειες χωρίς να το καταλάβετε και με όλες τις αρνητικές συνέπειες για τη ζωή του.

28. Ξεχάστε τις παραδοσιακές τιμωρίες.  Χρησιμοποιήστε τα παραδείγματα κακής συμπεριφοράς ή τα λάθη του έφηβου παιδιού σας ως ευκαιρία να έρθετε πιο κοντά και να το βοηθήσετε να αποκτήσει σωστή κρίση.  Παρόλο που μπορεί να ακούγεται ουτοπικό, ωστόσο είναι ο καλύτερος τρόπος να συμμαχήσει ο γονιός με το έφηβο παιδί του, να έρθει κοντά του, να το ακούσει και να το βοηθήσει με τη συζήτηση να αναπτύξει σωστή κρίση.  Βοηθήστε το παιδί να διαχειριστεί τα συναισθήματά του και να βρει λύσεις και αυτό θα βοηθήσει πολύ περισσότερο από μια τιμωρία.

29.  Υπενθυμίστε στο παιδί σας ότι είναι μοναδικό. Μικρά σχόλια, μικρές χειρονομίες και δείξτε στο παιδί ότι είστε περήφανοι για την προσωπικότητά του.  Επαινέστε το όταν κάνει μια καλή προσπάθεια, επαινέστε το για πράγματα που είναι σημαντικά για το ίδιο (και όχι απαραίτητα και για εσάς).

30.  Δείξτε στο έφηβο παιδί σας αγάπη άνευ όρων.  Αποδεχτείτε το παιδί σας όπως είναι και δείξτε του αγάπη, πολλή αγάπη.  Δε μπορείτε να καθορίσετε την πορεία ζωής του παιδιού σας, αλλά μπορείτε να το υποστηρίξετε σε αυτά που αγαπάει και να το ενθαρρύνετε να γίνει ό,τι καλύτερο μπορεί. 

 

 
Διαβάστε περισσότερα »

share