Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

Παρανοϊκή Προσωπικότητα: όταν η καχυποψία, οι καυγάδες και η έλλειψη εμπιστοσύνης ξεπερνούν τα όρια…

Όταν η καχυποψία και οι καυγάδες γίνονται τρόπος ζωής...



Άννα, 36 ετών, εκπαιδευτικός:
Η Άννα είναι καθηγήτρια σε δημόσιο γυμνάσιο και μένει με τους γονείς της.  Δεν έχει φίλους ούτε κάποια σχέση.  Ενώ είναι καλή στη δουλειά της, τσακώνεται διαρκώς με τους συναδέλφους και το διευθυντή της.  Τα παιδιά τη συμπαθούν, όμως στο σχολείο είναι απομονωμένη, συνήθως δε μιλάει με κανέναν και τον ελεύθερο χρόνο της απλώς καπνίζει απανωτά.  Η Άννα ακόμα και στην απλή ‘καλημέρα’ που θα της πει κάποιος συνάδελφος βλέπει ένα κρυμμένο μήνυμα, αναρωτιέται «για ποιο λόγο μου το είπε, μήπως ήθελε να με προσβάλει και γι’ αυτό δε μου είπε κάτι παραπάνω, για να δει πώς θα αντιδράσω και τι θα πω εγώ… εκτός και αν το είπε για να δει πώς είναι τα κέφια μου και μετά να πάει να με σχολιάσει στους συναδέλφους..».  Μονίμως βλέπει ότι οι άλλοι έχουν πρόθεση να την κουτσομπολέψουν, να τη διαβάλουν, να τη μειώσουν, να την κοροϊδέψουν ή να της κάνουν κακό.  Κάθε φορά αναλύει και την παραμικρή κουβέντα που της λέει κάποιος και θεωρεί ότι όλοι είναι εναντίον της, κρυφά ή φανερά.  Η Άννα δε συνεργάζεται ούτε με τη συνάδελφό της στο ίδιο μάθημα, μια και κάθε τέτοια προσπάθεια στο παρελθόν έχει καταλήξει σε μεγάλο καυγά και αποτυχία.

Βασίλης, 43 ετών, τραπεζικός:
Ο Βασίλης εργάζεται σε τράπεζα.  Παρόλο που λόγω σπουδών και ικανοτήτων έχει τη δυνατότητα για ανώτερη θέση, έχει μείνει στα χαμηλά κλιμάκια λόγω του χαρακτήρα και της συμπεριφοράς του: είναι εριστικός, λεκτικά επιθετικός και καυγαδίζει καθημερινά με συναδέλφους αλλά και με πελάτες.  Ο Βασίλης είναι παντρεμένος αλλά η κατάσταση στο σπίτι του είναι δύσκολη:  καυγαδίζει διαρκώς με τη γυναίκα του, η οποία διαρκώς τον κατηγορεί για την κτητική συμπεριφορά και τη ζήλιά του απέναντί της.  Τόσο στο σπίτι όσο και στην εργασία του ο Βασίλης θέλει να έχει τον απόλυτο έλεγχο των πραγμάτων: από το τι θα φάνε, από ποιο σούπερ μάρκετ θα ψωνίσουν, μέχρι που στη δουλειά του δεν επιτρέπει σε συνάδελφο να του παραγγείλει καφέ ή να τον κεράσουν.  Ο Βασίλης είναι απομονωμένος και μονίμως καχύποπτος για τα κίνητρα και τις προθέσεις των γύρω του: πιστεύει ότι όλοι τον κακολογούν, θέλουν να τον εκμεταλλευτούν, να του φάνε τη θέση, τη γυναίκα, κλπ, κλπ, με αποτέλεσμα να περνάει διαρκώς στην επίθεση.

Όλοι έχουμε γνωρίσει ανθρώπους που μονίμως βλέπουν θεωρίες συνωμοσίας πίσω από το κάθε τι, που δεν εμπιστεύονται τους άλλους, που είναι καχύποπτοι…
«Μη γίνεσαι παρανοϊκός!», «Τι παρανοϊκά πράγματα είναι αυτά που λες!», είναι συνηθισμένες κουβέντες.  Πότε όμως αυτή η έλλειψη εμπιστοσύνης και η καχυποψία που δείχνει το άλλο άτομο γίνεται προβληματική;
Κοινά χαρακτηριστικά των ατόμων με παρανοϊκή προσωπικότητα
• Έχουν έντονη την αίσθηση της αυτονομίας τους και δε θέλουν να βασίζονται σε άλλους
• Δεν εμπιστεύονται τους άλλους
• Προσπαθούν να έχουν τον έλεγχο προσώπων, πραγμάτων, καταστάσεων
• Είναι άκαμπτοι, επικριτικοί και θέλουν να επιβάλουν την άποψή τους
• Δε μπορούν να συνεργαστούν και να δουλέψουν με άλλα άτομα
• Δυσκολεύονται υπερβολικά να δεχτούν την οποιαδήποτε κριτική
• Είναι υπερβολικά ευαίσθητοι, υπερ-αναλύουν το κάθε τι που τους λένε οι άλλοι και καταλήγουν ότι κάθε κουβέντα κρύβει κάτι αρνητικό ή επικριτικό από πίσω
• Γενικά, είναι κρύοι και απόμακροι στις σχέσεις τους και μερικές φορές γίνονται παράλογα ζηλιάρηδες και κτητικοί
• Δε βλέπουν τη δική τους συμβολή στα προβλήματα διαπροσωπικών σχέσεων και θεωρούν ότι πάντα και αποκλειστικά φταίει το άλλο άτομο
• Είναι επιθετικοί, πεισματάρηδες και καυγατζήδες.

Η συμπεριφορά αυτή, όπως βλέπουμε στα παραδείγματα, είναι παρατραβηγμένη!  Όλοι οι άνθρωποι ως ένα βαθμό είναι καχύποπτοι σε κάποια φάση της ζωής τους (πχ βλέπουν κάποια σημάδια και αναρωτιούνται αν τους απατά ο/η σύντροφός τους, ή υπάρχουν φήμες για απολύσεις στην εργασία τους και φοβούνται μη χάσουν τη δουλειά τους).  Οι άνθρωποι όμως που έχουν τη διαταραχή της παρανοϊκής προσωπικότητας έχουν την καχυποψία σε βαθμό υπερβολικό, χωρίς να υπάρχουν ενδείξεις.  Οι άνθρωποι αυτοί παρερμηνεύουν το κάθε τι και το βλέπουν μέσα από ένα πρίσμα καχυποψίας και συνωμοσίας, με αποτέλεσμα να γίνονται τρομερά κουραστικοί στον περίγυρό τους, εφόσον οι σκέψεις τους δε βασίζονται σε τίποτα πραγματικό και κανείς άλλος δε μπορεί ούτε να τους μεταπείσει, ούτε με τη λογική να τους δείξει ότι αυτά που ισχυρίζονται δεν είναι πραγματικά.  
Η υπερβολική έλλειψη εμπιστοσύνης,  το γεγονός ότι τα αναλύουν όλα και κατηγορούν τους πάντες και τα πάντα ότι συνωμοτούν εναντίον τους, ότι έχουν ένα μυστικό σχέδιο να τους βλάψουν, η επιθετικότητα και ο αρνητισμός που τους διέπει, κάνει αυτά τα άτομα να έχουν προβλήματα τόσο στις σχέσεις τους όσο και στον εργασιακό τους χώρο.  Επειδή πιστεύουν ότι σκοπός της ζωής των άλλων είναι να τους βλάψουν πίσω από την πλάτη τους μονίμως είναι ‘στην τσίτα’ και παρακολουθούν μήπως εμφανιστεί κάποια απειλή, είναι απόμακροι, ‘κρύοι’, δεν έχουν συναισθηματική έκφραση και ‘ζεστασιά’, είναι πεισματάρηδες και εχθρικοί.  Η καχύποπτη και αρνητική στάση που έχουν καθώς και η γενικότερη επιθετικότητά τους κάνει τους άλλους να τους φέρονται αρνητικά, με αποτέλεσμα να επιβεβαιώνεται η καχυποψία του παρανοϊκού ατόμου ότι οι άλλοι δεν το συμπαθούν.  Δυστυχώς όμως, το παρανοϊκό άτομο δεν αντιλαμβάνεται καθόλου τη συμβολή του στα προβλήματα των διαπροσωπικών του σχέσεων και δεν αναλαμβάνει ούτε ένα μικρό ποσοστό ευθύνης.
Τα συμπτώματα της παρανοϊκής διαταραχής
Η διαταραχή αυτή συνήθως εκδηλώνεται στην αρχή της ενήλικης ζωής του ανθρώπου και εμφανίζεται σε διάφορες εκφάνσεις της ζωής του.  Το κυριότερο στοιχείο είναι ότι το άτομο με αυτή τη διαταραχή θεωρεί ότι όλοι είναι εναντίον του, συνωμοτούν πίσω από την πλάτη του και ότι τα κίνητρα τους είναι πάντα άσχημα.  Τα συμπτώματα είναι τα εξής:
  • Το άτομο με αυτή τη διαταραχή μονίμως υποπτεύεται ότι οι άλλοι τον κοροϊδεύουν, τον εξαπατούν, ή τον βλάπτουν, χωρίς όμως να έχει βάσιμες αποδείξεις ή ενδείξεις.
  • Διαρκώς αμφιβάλλει για το πόσο πιστοί του είναι οι φίλοι του και οι συνεργάτες του και υποπτεύεται ότι οι άλλοι συνωμοτούν εναντίον του.
  • Δεν εμπιστεύεται τους κοντινούς του ανθρώπους και θεωρεί πως οτιδήποτε τους πει θα το χρησιμοποιήσουν εναντίον του.  
  • Ερμηνεύει κάθε σχόλιο ή κουβέντα των γύρω του ως απειλητική, ή θεωρεί ότι κρύβει ένα μήνυμα ή μια απειλή.
  • Κρατάει μούτρα και δε συγχωρεί τους άλλους ούτε για μικρά ούτε για μεγάλα πράγματα.
  • Ερμηνεύει τα λεγόμενα των άλλων ως επιθέσεις εναντίον του, θεωρεί ότι οι άλλοι τον κατακρίνουν διαρκώς και αντιδρά με θυμό και επιθετικότητα προκειμένου να υπερασπιστεί τον εαυτό του.
  • Διαρκώς υποπτεύεται τον/τη σύζυγο ή σύντροφό του για σεξουαλική απιστία, ενώ δεν έχει ενδείξεις.

Τι προκαλεί την παρανοϊκή διαταραχή προσωπικότητας;
Σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα αυτό που επικρατεί είναι το βιοψυχικό μοντέλο, το οποίο προτείνει ότι υπάρχει βιολογική αλλά και ψυχολογική-κοινωνική βάση.  Έτσι, είναι πολύ πιθανό το άτομο με την παρανοϊκή διαταραχή έχει μια βιολογική προδιάθεση και, στη συνέχεια παίζει ρόλο το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε, οι αλληλεπιδράσεις με την οικογένεια και τους φίλους του, η προσωπικότητά του, ο χαρακτήρας τους και οι ικανότητες διαχείρισης τους στρες που έχει μάθει.

Διορθώνεται το πρόβλημα;
Όπως με τις περισσότερες διαταραχές προσωπικότητας, η ψυχοθεραπεία είναι η ενδεικνυόμενη μέθοδος αντιμετώπισής της.  Δυστυχώς όμως, τα άτομα με αυτή τη διαταραχή πολύ σπάνια εμφανίζονται για θεραπεία, είτε επειδή θεωρούν ότι δεν έχουν πρόβλημα είτε επειδή δεν εμπιστεύονται την επιστήμη και τους ψυχολόγους.  Παρόλα αυτά, είναι πιθανόν να δουν έναν ειδικό όταν έχουν έντονα προβλήματα, ειδικά στρες ή ψυχοσωματικά.  Δυσκολεύονται στο να δημιουργήσουν σχέση εμπιστοσύνης, με αποτέλεσμα να σταματούν γρήγορα τη θεραπεία.
Είναι καλή ιδέα να πάρουν φάρμακα;  Όχι, επειδή αυτό θα εντείνει την ήδη μεγάλη καχυποψία τους! 
Αν λοιπόν είστε σε μια σχέση με άτομο που έχει παρανοϊκή διαταραχή προσωπικότητας, θα πρέπει να αποφασίσετε να επιθυμείτε να συνεχίσετε.  Με τη λογική, την πειθώ και την αποστασιοποίηση μπορείτε να βοηθήσετε τη σχέση όταν πρόκειται απλώς για φιλικό πρόσωπο ή επαγγελματικό συνεργάτη.  Αν είναι ο/η σύζυγός σας, θα πρέπει να θυμάστε ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν αλλάζουν και αυτή η γνώση θα σας βοηθήσει να πάρετε τις αποφάσεις σας.


 Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να κουβεντιάσουμε στο http://anelanda.gr/liza/epikoinwnia/
Θυμηθείτε επίσης να επισκεφθείτε την επαγγελματική μου σελίδα  στο Facebook
https://www.facebook.com/lvarvogli και να κάνετε like!

Διαλέξτε Αγάπη, Ηρεμία, Χαρά!

Δρ Λίζα
Διαβάστε περισσότερα »

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2015

Κάντε αυτά τα 9 πράγματα για να εξασφαλίσετε επιτυχία στο παιδί σας!



Kαλωσήρθατε στη νέα μου σειρά άρθρων και πρακτικών συμβουλών που την ονομάζω "ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΜΑΜΑΔΟΪΔΕΕΣ! Παιδί και Σχολείο", αλλά φυσικά είναι και για μπαμπάδες, παππούδες, γιαγιάδες, για εκπαιδευτικούς και για κάθε ενδιαφερόμενο.  



Εδώ θα βρείτε νέες ιδέες, απαντήσεις σε απορίες σας, τεχνικές θετικής ψυχολογίας, βοήθεια για να κάνετε τα πράγματα καλύτερα για το παιδί σας και την οικογένειά σας.  Όπως πάντα, θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να συζητήσουμε ηλεκτρονικά....

Όλοι θέλουμε να έχουμε σωστά και επιτυχημένα παιδιά!  Η επιστήμη δίνει τη συνταγή!  Υπάρχουν 7 σημαντικά πράγματα που μπορούν να κάνουν οι γονείς για να έχουν επιτυχημένα παιδιά.  Ξεκινήστε από τώρα!

  1.  Υψηλές Προσδοκίες
Να έχετε υψηλές προσδοκίες από το παιδί σας σημαίνει ότι θα πρέπει να πιστεύετε στο παιδί σας, στην αξία του και στο μέλλον του.  Μην ξεκινάτε λοιπόν λέγοντας «έεε, τι να γίνει, δεν είναι καλό στα μαθηματικά», «δεν είναι αθλητικός τύπος», «είναι ανορθόγραφο», κλπ. γιατί με αυτό τον τρόπο δημιουργείτε μια αρνητική προσδοκία και το παιδί ακολουθεί αυτό που εσείς πιστεύετε για το ίδιο.  Έτσι, είναι προτιμότερο να πείτε «πιστεύω ότι έχεις περιθώριο να βελτιωθείς στα μαθηματικά», «ποιο άθλημα σε ενδιαφέρει», «έχεις ωραίες ιδέες στην έκθεση και εκφράζεσαι όμορφα, χρειάζεται όμως να κάνεις επανάληψη τους κανόνες της ορθογραφίας για να βελτιωθείς».  Στα παιδιά ισχύει ο κανόνας του Πυγμαλίωνα (στο μιούζικαλ «Ωραία μου Κυρία») δηλαδή αυτό που κάποιος περιμένει από ένα άλλο άτομο γίνεται αυτοεκπληρούμενη προφητεία από το άλλο άτομο.  Με δυο λόγια, αν περιμένουμε κάτι θετικό από το παιδί θετικό θα κάνει, αν περιμένουμε κάτι αρνητικό, αρνητικό θα κάνει.

  1. Δίνουν εκπαιδευτικά ερεθίσματα από την προσχολική ηλικία
Ξέρατε ότι ένα ανεκτίμητο δώρο στον τομέα της μάθησης είναι να δώσουμε στο παιδί γνώση μαθηματικών από την προσχολική ηλικία;  Και δεν εννοώ ακριβά ιδιαίτερα ή συγκεκριμένα προγράμματα, απλώς χρειάζεται να μάθει τα βασικά: τους αριθμούς, να μετράει με τη σειρά, και να έχει κάποιες άλλες βασικές γνώσεις (σαν αυτές που μαθαίνει το παιδί παίζοντας με έναν ενήλικα και πηγαίνοντας στα προνήπια).  Ο καθηγητής Greg Duncan του πανεπιστημίου Northwestern University των ΗΠΑ βρήκε σε έρευνα με 35.000 παιδιά προσχολικής ηλικίας ότι η απόκτηση βασικών μαθηματικών εννοιών από την προσχολική ηλικία προβλέπει καλές επιδόσεις στα μαθηματικά σε μεγαλύτερη ηλικία αλλά και καλύτερες επιδόσεις στην ανάγνωση.

  1. Είναι προσεκτικοί και ευαισθητοποιημένοι απέναντι στο παιδί
Μία σημαντική έρευνα του 2014 σε 243 άτομα που γεννήθηκαν σε συνθήκες φτώχειας στην Αμερική έδειξε ότι τα παιδιά των οποίων οι γονείς ακολούθησαν τη μέθοδο της «ευαισθητοποιημένης προσέγγισης» («sensitive caregiving ή parenting» στην αγγλική ορολογία) τα τρία πρώτα χρόνια της ζωής τους είχαν καλύτερες σχολικές επιδόσεις στα μαθητικά τους χρόνια αλλά και καλύτερες σπουδές και καλύτερη ποιότητα σχέσεων στην ηλικία των 30 ετών.  Οι ευαισθητοποιημένοι γονείς προσέχουν τα σημάδια που δίνει το παιδί και ανταποκρίνονται σε αυτά με αγάπη και φροντίδα.  Αντίθετα, οι γονείς που έχουν το στυλ «ελικόπτερο» (και είναι σαν να πετάνε διαρκώς πάνω από τα παιδιά τους για να τα ελέγχουν) καθώς και οι γονείς που είναι οι ίδιοι σφιγμένοι και αυστηροί τελικά δε βοηθάνε τα παιδιά τους, αλλά, αντίθετα, μπορεί να γίνουν οι ίδιοι εμπόδιο στην πρόοδο του παιδιού.

  1. Είναι λιγότερο στρεσαρισμένοι
Το στρες των γονιών, ειδικά της μαμάς, έχει αρνητικά αποτελέσματα στο παιδί: εκτός από το ότι δημιουργεί ένταση στο σπίτι (με φωνές και τιμωρίες και λίγη κατανόηση από την πλευρά του στρεσαρισμένου γονιού), γίνεται «κολλητικό» και στρεσάρεται και το παιδί.  Εδώ λειτουργεί το επιστημονικό φαινόμενο «ψυχολογικά κολλητικό»: δηλαδή οι άνθρωποι «κολλάνε» τα συναισθήματα των άλλων γύρω τους.  Έτσι, όταν περιστοιχιζόμαστε από χαρούμενους ανθρώπους τείνουμε να είμαστε πιο χαρούμενοι, ενώ όταν οι γύρω μας είναι δυστυχείς τείνουμε να νιώθουμε κι εμείς πιο άσχημα.  Έτσι, ο στρεσαρισμένος, αγχωμένος, θυμωμένος, εκνευρισμένος γονιός μπορεί να μεταφέρει τα συναισθήματα αυτά στο παιδί και να επηρεάσει όχι μόνο τη συναισθηματική του κατάσταση, αλλά και τις σχολικές του επιδόσεις.

  1. Παρέχουν στο παιδί ποιοτικό χρόνο  
Οι γονείς κάνουν κάτι θετικό, όμορφο ή χρήσιμο με το παιδί τους: θα του διαβάσουν μια ιστορία, θα συζητήσουν, θα φτιάξουν ένα γλυκό μαζί, θα έχουν διαπροσωπικό χρόνο, επικοινωνία και συναισθηματική σύνδεση.  Είναι πολύ καλύτερα λιγότερος αλλά ποιοτικός χρόνος, παρά πολλές ώρες κατά τις οποίες ο γονιός είναι φυσικά παρόν στο δωμάτιο αλλά ασχολείται με κάτι άλλο και όχι με το παιδί του.

  1. Διδάσκουν στο παιδί κοινωνικές δεξιότητες από νωρίς
Ερευνητές από τα πανεπιστήμια Pennsylvania State και Duke των ΗΠΑ ακολούθησαν πάνω από 700 παιδιά ανάμεσα στο νηπιαγωγείο και την ηλικία των 25 ετών και βρήκαν σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στις κοινωνικές δεξιότητες που είχαν όταν ήταν 5 ετών και την επιτυχία τους ως ενήλικες 20 χρόνια αργότερα.  Διδάξτε λοιπόν στο παιδί σας τους βασικούς κανόνες ευγένειας με το ‘ευχαριστώ’ και ‘παρακαλώ’, παροτρύνετέ τα να βρουν λύσεις στα προβλήματά τους (όπου είναι εφικτό, αντί να τους τα λύσετε εσείς), διδάξτε τους να αναγνωρίζουν διαφορετικά συναισθήματα στον εαυτό τους και τους άλλους, επιβραβεύστε τη συνεργασία, κλπ.  Τα παιδιά που είχαν καλές συναισθηματικές δεξιότητες από μικρή ηλικία ήταν πολύ πιθανότερο να πάρουν πτυχίο πανεπιστημίου και λιγότερο πιθανό να συλληφθούν για κάποια παράβαση ή να έχουν προβλήματα ουσιόχρησης.

  1. Η μαμά εργάζεται
Εργαζόμενες μαμάδες, σταματήστε να έχετε άγχος και ενοχές!!  Σύμφωνα με έρευνα του Harvard Business School, υπάρχουν σημαντικά οφέλη στο παιδί όταν η μαμά εργάζεται. Η έρευνα βρήκε ότι τα κορίτσια των οποίων η μαμά εργαζόταν στην παιδική τους ηλικία όταν μεγάλωσαν είχαν περισσότερη εκπαίδευση, καλύτερες δουλειές, μεγαλύτερες εργασιακές ευθύνες και μεγαλύτερο μισθό, σε σχέση με κορίτσια των οποίων οι μαμάδες δεν εργαζόταν.  Αλλά και τα αγόρια με εργαζόμενη μαμά έμαθαν ως ενήλικες να βοηθάνε περισσότερο στο σπίτι και την ανατροφή των παιδιών τους.  Η μαμά γίνεται το μοντέλο καλής και σωστής συμπεριφοράς, των πραγμάτων που είναι καλό να κάνει το παιδί (και αργότερα το ενήλικο παιδί) και των σωστών πεποιθήσεων- και τα παιδιά της λίγο-πολύ αντιγράφουν αυτό που κάνει!

  1. Η μαμά έχει καλή εκπαίδευση
Το IQ της μαμάς καθορίζει το πόσο καλό λεξιλόγιο θα έχει το παιδί της και τι λεκτικές ικανότητες θα αποκτήσει σε μικρή ηλικία!  Επίσης, μια έρευνα του 2014 στο πανεπιστήμιο Michigan των ΗΠΑ, έδειξε ότι οι μαμάδες που τελείωσαν το Λύκειο ή Πανεπιστήμιο ήταν πιο πιθανό να μεγαλώσουν παιδιά που θα έκαναν ακριβώς το ίδιο.

                9. Πιστεύουν ότι το σημαντικότερο είναι η προσπάθεια και όχι η αποφυγή της αποτυχίας
Τι νομίζει το παιδί σας σχετικά με την επιτυχία;  Η απάντησή του σε αυτή την ερώτηση καθορίζει την επιτυχία του!  Αν το παιδί νομίζει ότι τα καταφέρνει επειδή είναι έξυπνο ή έχει ταλέντο, τότε είναι πιθανό να μη δοκιμάσει κάτι δύσκολο, ώστε να διατηρήσει την εικόνα του έξυπνου (αλλά στα εύκολα!) ή να τα παρατήσει, θεωρώντας ότι οι δυνάμεις του δε φτάνουν μέχρι εκεί.  Αν πάλι το παιδί πιστεύει ότι πετυχαίνει επειδή προσπαθεί, αφοσιώνεται και κάνει αυτό που πρέπει, το πιθανότερο είναι ότι στα δύσκολα θα επιμείνει, και, πιθανότατα, θα τα καταφέρει!
Διδάξτε στο παιδί σας ότι με δουλειά και προσπάθεια μπορεί να τα καταφέρει και του κάνετε ένα τεράστιο δώρο ζωής!  Με αυτό τον τρόπο μαθαίνει να προσπαθεί.  Την επόμενη φορά που θα φέρει καλό βαθμό, μια ωραία ζωγραφιά, ή θα μια διάκριση σε κάποιο άθλημα, θυμηθείτε να το επαινέσετε για την προσπάθεια, τη σκληρή δουλειά και την αφοσίωση στο στόχο του!



Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να κουβεντιάσουμε στο http://anelanda.gr/liza/epikoinwnia/
Θυμηθείτε επίσης να επισκεφθείτε την επαγγελματική μου σελίδα  στο Facebook

https://www.facebook.com/lvarvogli και να κάνετε like!

Διαλέξτε Αγάπη, Ηρεμία, Χαρά!

Δρ Λίζα





Διαβάστε περισσότερα »

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

Tα 14 Πράγματα που Κάνουν οι Καταπληκτικοί Γονείς



Kαλωσήρθατε στη νέα μου σειρά άρθρων και πρακτικών συμβουλών που την ονομάζω "ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΜΑΜΑΔΟΪΔΕΕΣ! Παιδί και Σχολείο", 



αλλά φυσικά είναι και για μπαμπάδες, παππούδες, γιαγιάδες, για εκπαιδευτικούς και για κάθε ενδιαφερόμενο.  Εδώ θα βρείτε νέες ιδέες, απαντήσεις σε απορίες σας, τεχνικές θετικής ψυχολογίας, βοήθεια για να κάνετε τα πράγματα καλύτερα για το παιδί σας και την οικογένειά σας.  Όπως πάντα, θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να συζητήσουμε ηλεκτρονικά....

Οι καταπληκτικοί γονείς κάνουν καταπληκτικά πράγματα!  Και δεν εννοώ περίπλοκα, δύσκολα, ή κάτι τέτοιο, αλλά εννοώ πράγματα που είναι καταπληκτικά επειδή έχουν καταπληκτική επίδραση στα παιδιά τους!

  1. Τονώνουν την αυτοπεποίθηση του παιδιού—τι πιο καταπληκτικό πράγμα για ένα παιδί να ακούσει τον γονιό του να του λέει «πιστεύω σε εσένα!».  Θα μου πείτε ‘σιγά το πράγμα;’  Δοκιμάστε να το πείτε στο παιδί σας, και να το εννοείτε, και θα δείτε το χαμόγελό του, την σιγουριά στον εαυτό του και διαφορά στη συμπεριφορά του!  Αν το κάνετε κάθε μέρα, το παιδί σας θα γίνεται όλο και καλύτερο κάθε μέρα!

  1. Καθοδηγούν, ενθαρρύνουν και υποστηρίζουν—και δε σπρώχνουν ή πιέζουν διαρκώς το παιδί. Όλοι οι γονείς επιθυμούν να δουν το παιδί τους καλό μαθητή, επιτυχημένο στη ζωή του, αλλά δε χρησιμοποιούν όλοι τη σωστή μέθοδο.  Συχνά πολλοί γονείς που έχουν κουραστεί να παρακαλάνε το παιδί τους να διαβάσει καταφεύγουν σε απειλές, τιμωρίες, δωροδοκίες… Οι τακτικές αυτές μπορεί να έχουν κάποιο αποτέλεσμα, στο τέλος όμως παύουν να έχουν ισχύ και να λειτουργούν και το παιδί απλώς δε μαθαίνει να διαβάζει ή να κάνει αυτό που πρέπει και, βέβαια, δε μαθαίνει να νιώθει καλά για τον εαυτό του.

  1. Επιτρέπουν στο παιδί τους να έχει κάποιον έλεγχο στη ζωή του και μια δόση ανεξαρτησίας.  Έτσι, οι καταπληκτικοί γονείς επιβλέπουν τις εργασίες για το σπίτι, αλλά δεν τις κάνουν οι ίδιοι, επιτρέπουν στο παιδί τους να διαλέξει τους φίλους του, αφήνουν το παιδί να κάνει μια δραστηριότητα που αγαπάει και του δίνουν επιλογές.  Φυσικά δεν είναι πάντα εύκολο να βρει κανείς τη χρυσή τομή ανάμεσα στο ‘βοηθάω και αφήνω το παιδί ανεξάρτητο’.  Πάντα υπάρχουν παράγοντες που πρέπει να λάβει κανείς υπόψη, όμως, σε γενικές γραμμές, η ιδέα είναι να βοηθάει και να παρεμβαίνει ο γονιός τόσο όσο να διδάξει στο παιδί του να κάνει αυτό το πράγμα τελικά μόνο του.

  1. Διδάσκουν στο παιδί με τις πράξεις και τη συμπεριφορά τους και όχι με τα λόγια τους.  Έτσι, οι καταπληκτικοί γονείς ξέρουν ότι αν θέλουν το παιδί τους να μη χτυπάει το μικρό του αδερφάκι δε θα πρέπει οι ίδιοι να το χτυπούν για τιμωρία! Αν θέλουν το παιδί τους να είναι ευγενικό, δεν αρκεί να του υπενθυμίζουν να λέει ‘ευχαριστώ’ και ‘παρακαλώ’, θα πρέπει οι ίδιοι να είναι ευγενικοί με τους ανθρώπους γύρω τους.  Η συμπεριφορά του γονιού έχει μεγαλύτερη δύναμη στο να διαμορφώσει τη συμπεριφορά του παιδιού του απ’ ότι τα λόγια του!

  1. Σέβονται το παιδί τους και του φέρονται καλά. Αυτό σημαίνει ότι δεν μειώνουν, δεν ακυρώνουν, δεν υποβιβάζουν ούτε κοροϊδεύουν ή φέρονται με κακό τρόπο στο παιδί τους.  Ωστόσο, αν ο γονιός νευριάσει και βάλει τις φωνές θα πρέπει να θυμηθεί ότι αυτό είναι ανθρώπινο- και να εξηγήσει στο παιδί πώς η δική του κακή συμπεριφορά ή το ότι δεν ακούει επηρεάζει τον γονιό και τον κάνει να βάζει τις φωνές και έτσι όμως γίνεται αυτό που πρέπει.  Ο γονιός που σέβεται το παιδί θα πρέπει να του πει ‘δεν είναι καλύτερα να συνεννοούμαστε με λόγια, και να γίνονται αυτά που πρέπει με ωραίο και ήρεμο τρόπο, χωρίς φωνές;  Ας συνεργαστούμε για να το καταφέρουμε!».

  1. Δείχνουν την αγάπη τους στο παιδί τους καθημερινά.  Και όχι, κανένα παιδί δεν το έβλαψε η πολλή αγάπη!  Η έλλειψη ορίων βλάπτει και η υπερπροστασία!  Οι καταπληκτικοί γονείς θυμούνται να λένε στο παιδί τους «σε αγαπώ», να το αγκαλιάζουν, να το φιλάνε ή να του δείχνουν με διάφορους μικρούς τρόπους ότι το νοιάζονται και το αγαπάνε.

  1. Ξέρουν πότε πρέπει να πουν συγγνώμη.  Ναι, ακόμα και οι γονείς μπορεί να κάνουν λάθος, να παρασυρθούν από τα νεύρα τους, να ξεφύγουν σε κάτι.  Μην το κουκουλώσετε, μην παριστάνετε ότι δε συνέβη!  Ζητήστε από το παιδί συγγνώμη.  Με αυτό τον τρόπο δείχνετε στο παιδί ότι το σέβεστε, ότι αναλαμβάνετε την ευθύνη των πράξεών σας, αλλά γίνεστε και πρότυπο σωστής συμπεριφοράς, για να το υιοθετήσει και το παιδί σε ανάλογες περιπτώσεις.

  1. Βάζουν όριαΟι καταπληκτικοί γονείς ξέρουν να βάζουν όρια.  Να θυμάστε ότι άλλο πράγμα η τιμωρία, άλλο η οριοθέτηση.  Τα όρια πάνε χέρι-χέρι με την τάξη και την πειθαρχία, ιδιότητες που χρειάζεται το παιδί σε όλη του τη ζωή για να πετύχει.  Για να γίνει κάποιος πετυχημένος καλλιτέχνης, επιστήμονας, ηθοποιός, αθλητής, ή οτιδήποτε επιλέξει στη ζωή του, θα πρέπει να μάθει να βάζει όρια, να πειθαρχεί και να κάνει αυτό που πρέπει να κάνει.  Δεν υπάρχει καλύτερη ηλικία για να μάθει κανείς αυτά τα πράγματα από την παιδική ηλικία!  Εξάλλου, βάζοντας όρια τα παιδιά δε γίνονται κακομαθημένα, μαθαίνουν να αισθάνονται χαρά και ευγνωμοσύνη, έχουν φίλους, έχουν καλύτερους τρόπους και γίνονται πιο ευτυχισμένοι ενήλικες.

  1. Γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες του παιδιού τους. Οι καταπληκτικοί γονείς ξέρουν ότι το σημαντικό είναι να δώσουν προσοχή στις ανάγκες του παιδιού τους και όχι στο τι θέλουν οι ίδιοι για το παιδί.  Μπορεί ο γονιός να επιθυμεί για το παιδί του να είναι το πιο κοινωνικό στην τάξη (όπως ήταν ο ίδιος μικρός), αλλά το παιδί του μπορεί να είναι δειλό και κλειστό.  Σε αυτή την περίπτωση ο γονιός βλέπει ποια είναι η ανάγκη του παιδιού και πορεύεται σε αυτή την κατεύθυνση.  Εδώ όμως ισχύει αυτό που έγραψα παραπάνω για την ενθάρρυνση και την υποστήριξη: ο γονιός βοηθάει το παιδί του να βγει από το καβούκι του, να κάνει ένα βήμα παραπάνω, να δοκιμάσει κάτι το οποίο φοβάται.

  1. Γνωρίζουν τους φίλους, τις δραστηριότητες, τα ενδιαφέροντα, τις επιθυμίες και τα άγχη του παιδιού τους.  Με λίγα λόγια, οι καταπληκτικοί γονείς ξέρουν τι γίνεται στην κοινωνική και συναισθηματική ζωή του παιδιού τους και δεν περιμένουν να ενημερωθούν τυχαία από δασκάλους ή άλλους γονείς.  Ήδη από τις μικρές ηλικίες καλό είναι να γνωρίζουν οι γονείς τους φίλους του παιδιού τους και τις οικογένειές τους, κάτι που είναι ακόμα σημαντικότερο καθώς το παιδί μπαίνει στην εφηβεία.

  1. Διδάσκουν στο παιδί να έχει χαρά της ζωής, ευγένεια, σεβασμό, ευγνωμοσύνη, κατανόηση για τους άλλους.  Πέρα από το να είναι καλός μαθητής ή καλή μαθήτρια, ένα παιδί χρειάζεται και άλλες ιδιότητες που θα καθορίσουν την ποιότητα της ζωής του καθώς μεγαλώνει.  Φυσικά χρειάζονται οι καλοί βαθμοί, τα πτυχία, τα μετάλλια, οι διακρίσεις, όμως χρειάζεται και ο καλός και πλούσιος κόσμος για να είναι το παιδί ευτυχισμένο και να μεγαλώσει και να γίνει ένας ισορροπημένος και ευτυχισμένος ενήλικας.

  1. Αφιερώνουν χρόνο στο παιδίΟι καταπληκτικοί γονείς, όσο πολυάσχολοι και αν είναι αφιερώνουν ποιοτικό χρόνο στο παιδί τους: χρόνο για αγκαλιές, φιλιά, ‘πάλη’ και γαργαλητό, φαγητό στο ίδιο τραπέζι, συζήτηση, παιχνίδι, ταινία, οτιδήποτε, όσο λίγη ώρα και αν κρατάει.  Περνώντας χρόνο μαζί, εντείνεται ο συναισθηματικός δεσμός γονιού-παιδιού και αυτό είναι σημαντικό για την ψυχική υγεία του παιδιού σήμερα που είναι μικρό, αύριο που θα είναι έφηβος και μεθαύριο που θα είναι ενήλικας.

  1.  Καλή επικοινωνίαΟι καταπληκτικοί γονείς έχουν καλή επικοινωνία με το παιδί τους.  Θυμούνται να το ρωτήσουν κάθε μέρα πώς πέρασε στο σχολείο, τι έκανε, με ποιον έπαιξε, πώς πήγε σε κάποιο δύσκολο μάθημα, τι ωραίο έγινε, και να μην αφήσει την ερώτηση στο γενικό και αόριστο ‘πώς πήγε το σχολείο σήμερα;’ Που θα πάρει την αναπόφευκτη μονολεκτική απάντησηκαλά’. Οι καταπληκτικοί γονείς ξέρουν να κάθονται ήρεμα, χωρίς να ασχολούνται με το τηλέφωνο, το τάμπλετ ή τον υπολογιστή τους παράλληλα και να ακούνε τι έχει να πει το παιδί, χωρίς να διακόπτουν.  Ξέρουν να προσέχουν τι λέει το παιδί και να μην του κάνουν κήρυγμα όλη την ώρα.

  1. Διδάσκουν στο παιδί τους να διαχειρίζεται το στρες και το άγχος του.  Οι καταπληκτικοί γονείς δε λένε ‘βλακείες, δεν υπάρχει λόγος να αγχώνεσαι’, επειδή, για να το λέει το παιδί προφανώς υπάρχει λόγος που φοβάται ή αγχώνεται.  Ρόλος του γονιού είναι να αναγνωρίσει τι είναι αυτό που στρεσάρει το παιδί του και να το βοηθήσει να διαχειριστεί το πρόβλημα, ώστε να μην έχει στρες.  Ο καλός ύπνος, η σωστή διατροφή, η άσκηση και η κίνηση καθώς και διάφορες τεχνικές χαλάρωσης (πχ βαθιές αναπνοές, μουσική, ζωγραφική) βοηθούν στο να αποβάλει το παιδί –και μαζί με αυτό και ο γονιός!- το στρες.

Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να κουβεντιάσουμε στο http://anelanda.gr/liza/epikoinwnia/
Θυμηθείτε επίσης να επισκεφθείτε την επαγγελματική μου σελίδα  στο Facebook

https://www.facebook.com/lvarvogli και να κάνετε like!

Διαλέξτε Αγάπη, Ηρεμία, Χαρά!
Δρ Λίζα


Διαβάστε περισσότερα »

Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2015

15 Τρόποι για να Δείχνετε Καθημερινά στο Παιδί σας την Αγάπη σας




Kαλωσήρθατε στη νέα μου σειρά άρθρων και πρακτικών συμβουλών που την ονομάζω "ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΜΑΜΑΔΟΪΔΕΕΣ! Παιδί και Σχολείο", αλλά φυσικά είναι και για μπαμπάδες, παππούδες, γιαγιάδες, για εκπαιδευτικούς και για κάθε ενδιαφερόμενο.  Εδώ θα βρείτε νέες ιδέες, απαντήσεις σε απορίες σας, τεχνικές θετικής ψυχολογίας, βοήθεια για να κάνετε τα πράγματα καλύτερα για το παιδί σας και την οικογένειά σας.  Όπως πάντα, θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να συζητήσουμε ηλεκτρονικά....



Ξέρετε ότι το πιο σημαντικό για τη ψυχική, τη διανοητική αλλά και τη σωματική ανάπτυξη του ανθρώπου είναι η αγάπη που παίρνει στην παιδική ηλικία;  Έρευνες σε χιλιάδες παιδιά που μεγάλωσαν σε ορφανοτροφεία, με καλή φροντίδα (σίτιση και καθαριότητα) αλλά χωρίς αγάπη και αγκαλιές δείχνουν ότι όσο πιο στερημένος σε αγάπη είναι ένας άνθρωπος τόσο πιο πίσω μένει στην ανάπτυξή του.

1.Γράψτε ένα σημείωμα αγάπης. Τα παιδιά μου ενθουσιάζονται να βρίσκουν τα σημειώματα που τους αφήνω κάτω από το μαξιλάρι τους, δίπλα στο πιάτο τους το πρωί, μέσα στην τσάντα τους ή ακόμα και στον καθρέφτη του μπάνιου τους!  Δε χρειάζεται τίποτα περίπλοκο: αυτοκόλλητα χαρτάκια σε διάφορα χρώματα, σχήμα καρδιάς ή ότι βρείτε και ένα απλό «σε αγαπώ», «να έχεις μια υπέροχη μέρα» ή κάτι τέτοιο. 

2. Ξυπνήστε το παιδί για το σχολείο με μια αγκαλιά και ένα φιλί.  Είναι ο καλύτερος τρόπος και για το παιδί και για εσάς να ξεκινήσετε τη μέρα σας!  Με μια γερή δόση αγάπης γεμίζουν οι μπαταρίες για γονείς και παιδιά!

3. Αγκαλιές, φιλιά και χάι φάιβ.  Η επαφή δέρμα με δέρμα είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να προσφέρει κανείς στο παιδί του: μειώνει το στρες, αυξάνει την αίσθηση του συναισθηματικού συνδέσμου και επίσης αυξάνει τις ορμόνες της χαράς.  Ένα απλό, αλλά αληθινό άγγιγμα λοιπόν, σε καθημερινή, συχνή βάση, φτιάχνει τη φυσιολογία του παιδιού και δημιουργεί το καλύτερο βιολογικό υπόβαθρο για χαρά και ευεξία.

4. Και όμως, η αγάπη περνάει από το στομάχι!  Γνωρίζουμε από ερευνητικά δεδομένα ότι όταν οι γονείς τρώνε μαζί με τα παιδιά τους 3-4 φορές την εβδομάδα, τα οφέλη είναι τεράστια για το παιδί:  καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο, υψηλότερη αυτοπεποίθηση, μικρότερος κίνδυνος για κατάχρηση ουσιών.  Η ώρα του φαγητού είναι μια καλή ευκαιρία για συζήτηση, μοίρασμα, περιγραφή της μέρας του καθενός, πράγματα που οδηγούν σε συναισθηματικό δέσιμο.  Η ώρα στο τραπέζι μπορεί να είναι όποια εξυπηρετεί τον γονιό, δηλαδή πρωινό, μεσημεριανό ή βραδινό φαγητό.

5. Διάβασμα παρεούλα. Ακόμα και αν το παιδί σας έχει μάθει να διαβάζει, μπορείτε να του διαβάζετε κάθε βράδυ ένα λίγο πιο δύσκολο βιβλίο, ή να διαβάζετε κάτι παρέα οι δυο σας.  Ηρεμία και απόλαυση για δύο!

6. Διαλέξτε ευχάριστες δραστηριότητες με το παιδί σας για το σαββατοκύριακο. Προγραμματίστε και οργανωθείτεΤο σαββατοκύριακο δεν είναι μόνο για να βγείτε εσείς με τους φίλους σας και το παιδί σας με τους δικούς του!  Είναι μια καλή ευκαιρία να κάνετε πράγματα που σας ευχαριστούν και τους δύο.  Μπορείτε να διαλέξετε από αυτά που ξέρετε ότι αρέσουν στο παιδί σας, μπορείτε όμως να ξεκινήσετε να πειραματίζεστε και να δώσετε την ευκαιρία να γνωρίσει νέα πράγματα, που ίσως το ίδιο δεν θα επέλεγε από μόνο του.  Το κλειδί σε αυτό είναι οτιδήποτε νέο παρουσιάσετε στο παιδί να το κάνετε με όμορφο, ανάλαφρο τρόπο κα όχι ως καταναγκαστικά έργα, και να μην το κρίνετε αν τελικά σας πει ότι δεν του αρέσει.

7. Άσκηση μαζί. Ένας τρόπος να δείξετε την αγάπη σας, εκτός από το ενδιαφέρον που πρέπει να δείχνετε για τις αθλητικές δραστηριότητες του παιδιού σας, είναι να διαλέξετε μια δραστηριότητα που θα κάνετε μαζί.  Για παράδειγμα, αν βγείτε να τρέξετε με το παιδί σας, εκτός που θα ασκηθείτε, θα περάσετε ωραία, θα του δώσετε ένα μήνυμα για την άσκηση και τη ευεξία και θα έχετε την ευκαιρία να βρεθείτε και συναισθηματικά πιο κοντά.

8. Να θυμάστε να λέτε ‘ευχαριστώ’ και ‘παρακαλώ’ στο παιδί σας. Με αυτό τον τρόπο, εκτός από το ότι του υπενθυμίζετε τους βασικούς κανόνες ευγένειας, του δείχνετε ότι προσέχετε τι κάνει και ότι το εκτιμάτε.  Ευχαριστήστε λοιπόν το παιδί σας για κάτι που έκανε, ακόμα και αν ήταν καθήκον του.  Από την άλλη, αν το παιδί σας ευχαριστήσει για κάτι που κάνατε εσείς γι’ αυτό, να του πείτε ‘παρακαλώ’, για να του τονώσετε την αίσθηση της αμοιβαιότητας και της ευγνωμοσύνης που χρειάζεται να έχει ο άνθρωπος για τα καλά, μικρά ή μεγάλα, που υπάρχουν στη ζωή του.

9. Δώστε στο παιδί σας την αμέριστη προσοχή σας.  Θέλει το παιδί σας να σας μιλήσει;  Αφήστε στην άκρη το κινητό ή αυτό με το οποίο ασχολείστε και δώστε την αναπόσπαστη προσοχή σας στο παιδί.  Αν πάλι είστε στη μέση κάποιας εργασίας, αντί να προσπαθήσετε και να ακούσετε και να κάνετε τη δουλειά σας (που θα καταλήξει να μη γίνει σωστά το ένα από τα δύο) δώστε στο παιδί ραντεβού για αργότερα και ακούστε προσεκτικά τι έχει να σας πει.  Και να θυμάστε να το κοιτάτε που και που στα μάτια όταν σας μιλάει!

10. Συζητήστε από καρδιάς. Μοιραστείτε με το παιδί σας πράγματα από τη δική σας παιδική ηλικία, τι σας άρεσε, τι δε σας άρεσε, ποιες ήταν οι αγαπημένες σας δραστηριότητες και τα αγαπημένα σας μαθήματα στο σχολείο.  Μοιραστείτε με το παιδί σας κάτι από την καθημερινότητά σας: τι σας ευχαρίστησε, τι σας έκανε να χαμογελάσετε, για ποιο πράγμα νιώθετε περήφανοι, πώς αντιμετωπίσατε θετικά μια δυσκολία…  Με αυτό τον τρόπο δένεστε συναισθηματικά με το παιδί σας και παράλληλα του δείχνετε τρόπους να εστιάζει στο θετικό.

11. Παίξτε με το παιδί σας!  Όσο και αν αυτό ακούγεται συνηθισμένο, οι περισσότεροι γονείς διεκπεραιώνουν τις υποχρεώσεις τους, αλλά ξεχνούν να παίξουν με το παιδί τους!  Αφιερώστε χρόνο για να παίξετε επιτραπέζια, να χτίσετε με τουβλάκια ή να παίξετε εστιατόριο με τα ψεύτικα πιάτα και φαγητά… Αφήστε τη φαντασίας σας ελεύθερη και ακολουθήστε τη φαντασία του παιδιού σας.  Θα εκπλαγείτε με το πόσο καλά θα περάσετε!

12. Μάθετε να βάζετε όρια, με αγάπη και κατανόηση, αλλά χωρίς φωνές!  Σας φαίνεται παράξενο;  Κι όμως, στα παιδιά αρέσει να έχουν κανόνες, όρια και ρουτίνες!  Με αυτό τον τρόπο η ζωή τους γίνεται πολύ πιο εύκολη και μαθαίνουν να ξεχωρίζουν το σωστό από το λάθος.  Βάζοντάς στο παιδί σας όρια το βοηθάτε να μάθει σταδιακά να ρυθμίζει τον εαυτό του, κάτι για το οποίο θα σας ευγνωμονεί στην ενήλικη ζωή του.  Με αγάπη, δείξτε στο παιδί σας ποια είναι η σωστή και ποια η λανθασμένη συμπεριφορά.  Με αγάπη, καθοδηγήστε το στο σωστό δρόμο.

13. Πέστε στο παιδί σας ότι το αγαπάτε με… παραδείγματα!  Πέστε στο παιδί σας ποια είναι αυτά τα πράγματα επάνω του που αγαπάτε: η προσωπικότητά του, το χαμόγελό του, η τσαχπινιά του, το λακάκι του, το στραβό δοντάκι του, τα σγουρά μαλλιά του ή τα ίσια μαλλιά του, το πώς προσπαθεί ακόμα και στα δύσκολα χωρίς να τα παρατήσει, το πώς μιλάει όμορφα στη γιαγιά και τον παππού, κλπ, κλπ.  Πέστε στο παιδί σας ότι είστε περήφανο γι’ αυτό και ότι πιστεύετε στις δυνάμεις του.  Αποκτήστε την καλή συνήθεια να επαινείτε τα θετικά στοιχεία του.

14. Μάθετε να γελάτε και να χαλαρώνετε μαζί. Βάλτε μια δόση γέλιου και χαλάρωσης στην καθημερινότητά σας!  Μάθετε να γελάτε παρέα με κωμωδίες, με τα ανέκδοτα που σας  λέει, με το να γαργαληθείτε, με το να φτιάξετε τις δικές σας αστείες ιστορίες…  Το γέλιο έχει την ιδιότητα να προκαλεί χαλάρωση αλλά και να ενώνει τους ανθρώπους. 

15.  Μουσική και χορός.   Βάλτε τα αγαπημένα σας τραγούδια, ακούστε χωρίς κριτική τα αγαπημένα τραγούδια του παιδιού σας, λικνιστείτε στο ρυθμό, χορέψτε, βρείτε χορογραφίες, κινηθείτε, γελάστε τραγουδήστε!  Είναι ο καλύτερος τρόπος να έρθετε συναισθηματικά κοντά στο παιδί σας, να του δείξτε με απλό και κατανοητό τρόπο την αγάπη σας και να χαλαρώσετε παρέα!

Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να κουβεντιάσουμε στο http://anelanda.gr/liza/epikoinwnia/
Θυμηθείτε επίσης να επισκεφθείτε την επαγγελματική μου σελίδα  στο Facebook
https://www.facebook.com/lvarvogli και να κάνετε like!


Διαλέξτε Αγάπη, Ηρεμία, Χαρά!

Δρ Λίζα


Διαβάστε περισσότερα »

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2015

Οι 5 Καλύτεροι Τρόποι που οι Γονείς Μπορούν να Βοηθήσουν το Παιδί στη Μελέτη στο Σπίτι

Kαλωσήρθατε στη νέα μου σειρά άρθρων και πρακτικών συμβουλών που την ονομάζω "ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΜΑΜΑΔΟΪΔΕΕΣ! Παιδί και Σχολείο", αλλά φυσικά είναι και για μπαμπάδες, παππούδες, γιαγιάδες, για εκπαιδευτικούς και για κάθε ενδιαφερόμενο.  Εδώ θα βρείτε νέες ιδέες, απαντήσεις σε απορίες σας, τεχνικές θετικής ψυχολογίας, βοήθεια για να κάνετε τα πράγματα καλύτερα για το παιδί σας και την οικογένειά σας.  Όπως πάντα, θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να συζητήσουμε ηλεκτρονικά....


Και αφού τακτοποιήσατε το χώρο που το παιδί σας θα κάνει τα μαθήματα για το σπίτι όπως είπαμε σε προηγούμενο ποστ (http://greekpsychologypages.blogspot.gr/2015/09/9.html), καιρός να δείτε και ποιοι είναι οι 5 καλύτεροι τρόποι για να βοηθήσετε το παιδί στη μελέτη στο σπίτι.
Τι Πρέπει να Ξέρετε για τη Μελέτη στο Σπίτι
Η δουλειά για το σπίτι απευθύνεται στο παιδί, και ΟΧΙ στον γονιό!  Αυτό σημαίνει ότι το παιδί κάνει τη δουλειά, όχι εσείς!  Ειδικά στις μικρότερες τάξεις, θα πρέπει να διαβάσετε τις οδηγίες, να ξέρετε τι πρέπει να κάνει το παιδί κάθε φορά, αλλά ΔΕΝ θα πρέπει να κάνετε εσείς τα μαθήματα και τις εργασίες του παιδιού σας.  Η ιδέα είναι το παιδί να εμπεδώσει αυτά που έμαθε στο σχολείο και να κάνει εξάσκηση.  Αν λοιπόν του λύστε τα προβλήματα ή του ετοιμάσετε την ορθογραφία, έχετε χάσει την ευκαιρία να αφήσετε το παιδί σας να εξασκηθεί και να βελτιωθεί!

Βοηθήστε το παιδί να βρει ιδέες και πληροφορίες, ενθαρρύνετε και καθοδηγήστε το, αλλά μην κάνετε εσείς την εργασία αντί για το παιδί.  Πόσες φορές έχω δει σε εργασίες παιδιών αναρτημένες σε πίνακα ανακοινώσεων έξω από την τάξη τέλεια γράμματα (της μαμάς) στο πόστερ ενός παιδιού (που ξέρω ότι κάνει χάλια γράμματα), ή ζωγραφιές που έχει κάνει η θεία που είναι ζωγράφος αντί για το παιδί, ή εργασίες που περιέχουν πληροφορίες που κανένα τριτάκι δεν θα μπορούσε να έχει συγκεντρώσει, οργανώσει και παρουσιάσει με το συγκεκριμένο τρόπο…  Και η δασκάλα του παιδιού το ξέρει!  Η όλη ιδέα μιας εργασίας αυτού του είδους είναι να μάθει το παιδί να αναζητά πληροφορίες, να επιλέγει τις σημαντικές, να τις οργανώνει και να τις προβάλει σωστά (και έτσι μαθαίνει) και όχι να φέρει την ‘καλύτερη’ εργασία που έκανε ο γονιός (και δεν έχει κανένα νόημα για την πρόοδο του παιδιού).
Καθημερινά, αφιερώστε χρόνο συζήτησης για τα μαθήματα στο σπίτι. Σε καθημερινή βάση αποκτήστε την καλή συνήθεια να μιλάτε με το παιδί σας για τα μαθήματα στο σπίτι.  Ρωτήστε το πώς πήγε την προηγούμενη μέρα, τι μαθήματα έχει για σήμερα, πότε είναι η καλύτερη ώρα να τα κάνει (πχ πριν ή μετά το φαγητό).  Ρωτώντας καθημερινά το παιδί σας για τα μαθήματα που έχει να κάνει στο σπίτι του δίνετε το μήνυμα ότι νοιάζεστε για τις επιδόσεις του και ότι είστε διαθέσιμη να το βοηθήσετε σε ότι χρειάζεται.

Αν νομίζετε ότι το παιδί σας αργεί πολύ να τελειώσει τα μαθήματα στο σπίτι, μιλήστε με τη δασκάλα του. Οι δάσκαλοι έχουν μια γενική εικόνα του πόσο χρόνο χρειάζεται ένα παιδί για να τελειώσει τα μαθήματά του και έτσι μπορούν να σας καθοδηγήσουν στο τι να περιμένετε.  Τσεκάρετε αν το παιδί σας είναι εξαρχής οργανωμένο ή αν κάθεται να μελετήσει χωρίς να έχει μαζί του τα απαραίτητα βιβλία και τετράδια.  Δοκιμάστε να του ζητήσετε να δει το ρολόι και να σημειώσει τι ώρα άρχισε να διαβάζει και τι ώρα τελείωσε, για να αποκτήσει σταδιακά έλεγχο της κατάστασης.

Ελέγξτε τα μαθήματα του παιδιού πριν βάλει τα τετράδια στην τσάντα του.  Έχω παρατηρήσει ότι πολλοί γονείς δηλώνουν «είναι δουλειά του παιδιού, όχι δική μου».  Ενώ σε γενικές γραμμές συμφωνώ με αυτή τη δήλωση, θα πρέπει να πω ότι ωστόσο οι γονείς είναι οι ενήλικες που έχουν τη γενικότερη ευθύνη του παιδιού τους.  Έτσι, ο γονιός τσεκάρει τη δουλειά του παιδιού και το καθοδηγεί στο πώς να την κάνει σωστά ή τι να διορθώσει, ώστε τα μαθήματα στο σπίτι να εξυπηρετήσουν το σκοπό για τον οποίο έχουν σχεδιαστεί: να βοηθήσουν το παιδί να κάνει επανάληψη και να μάθει την ύλη της τάξης του.  Με αυτό τον τρόπο προλαβαίνετε ατυχίες τύπου το παιδί κατάλαβε κάτι άλλο από αυτό που ζητούσε ο δάσκαλος (και η δουλειά του είναι λάθος), τα λάθη απροσεξίας, ή τη μισοτελειωμένη και βιαστική δουλειά.

Και να θυμάστε: ποτέ φωνές για να κάνει το παιδί τα μαθήματά του!  Χρειάζεται στοργή, υποστήριξη, ενθάρρυνση, ενδεχομένως βοήθεια, αλλά ποτέ δε χρειάζεται νεύρα και φωνές! Σε τελική δε του διδάσκουν τίποτα χρήσιμο, πέρα από να τα αντιγράψει σε ανάλογες καταστάσεις!


Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να κουβεντιάσουμε στο

Θυμηθείτε επίσης να επισκεφθείτε την επαγγελματική μου σελίδα  στο Facebook

https://www.facebook.com/lvarvogli και να κάνετε like!

Διαλέξτε Αγάπη, Ηρεμία, Χαρά!

Δρ Λίζα


Διαβάστε περισσότερα »

Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015

9 Συμβουλές για να Στήσετε το Χώρο Μελέτης του Παιδιού σας

Kαλωσήρθατε στη νέα μου σειρά άρθρων και πρακτικών συμβουλών που την ονομάζω "ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΜΑΜΑΔΟΪΔΕΕΣ! Παιδί και Σχολείο", αλλά φυσικά είναι και για μπαμπάδες, παππούδες, γιαγιάδες, για εκπαιδευτικούς και για κάθε ενδιαφερόμενο.  Εδώ θα βρείτε νέες ιδέες, απαντήσεις σε απορίες σας, τεχνικές θετικής ψυχολογίας, βοήθεια για να κάνετε τα πράγματα καλύτερα για το παιδί σας και την οικογένειά σας.  Όπως πάντα, θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να συζητήσουμε ηλεκτρονικά....



9 Συμβουλές για να Στήσετε το Χώρο Μελέτης 

του Παιδιού σας

Πολλοί γονείς αναρωτιούνται, ήδη από την πρώτη δημοτικού, αν το παιδί τους χρειάζεται ιδιαίτερα για να ανταποκριθεί στις ανάγκες του σχολείου και να είναι καλή μαθήτρια.  Άλλοι πάλι γονείς, σε μεγαλύτερες τάξεις, ξοδεύουν

Ξέρετε ποιο είναι το βασικότερο συστατικό της σχολικής επιτυχίας;
Η οργανωμένη μελέτη στο σπίτι!

Κλειδιά στη μελέτη στο σπίτι:
  • Συγκέντρωση
  • Ηρεμία
  • Ήσυχο μέρος

Δημιουργήσετε τον κατάλληλο χώρο μελέτης
Δεδομένου ότι στη χώρα μας ήδη από το νηπιαγωγείο ξεκινάει η πρώτη ‘δουλειά για το σπίτι’, καταλαβαίνουμε ότι είναι απαραίτητο για το παιδί να έχει τον χώρο του για να κάνει τα μαθήματά του.  Δεν έχει σημασία αν έχετε μικρό ή μεγάλο χώρο, σημασία έχει να κατονομάσετε ένα σημείο ως ‘χώρο μελέτης’. 
Τα μικρά παιδιά χρειάζονται χώρο και χρόνο αλλά και γονική επίβλεψη για να κάνουν τα μαθήματά τους.  Αν βολεύει στο πρόγραμμά σας, δημιουργήστε μια γωνιά στο τραπέζι της κουζίνας ή της τραπεζαρίας όπου το παιδί θα κάνει τα μαθήματά του ενώ εσείς από δίπλα θα κάνετε κάτι άλλο.

Πώς να δημιουργήσετε καλές συνήθειες μελέτης για όλα τα σχολικά χρόνια
  1. Δώστε στο παιδί σας τον ‘έλεγχο’ της κατάστασης και ζητήστε του να σας βοηθήσει να ετοιμάσετε τη γωνιά μελέτης του. Αν έχετε στο μυαλό σας ένα μαονένιο γραφείο με περιστρεφόμενη διευθυντική καρέκλα και μου πείτε «μα δε χωράει στο δωμάτιό του», θα σας απαντήσω «και καλά κάνει!».  Το ζήτημα εδώ δεν είναι να αγοράσετε το μεγαλύτερο/καλύτερο/πιο σύνθετο/πιο ακριβό γραφείο, αλλά να φτιάξετε μια γωνιά μελέτης που το παιδί θα τη νιώθει δική του και θα κάνει την όλη διαδικασία λίγο πιο όμορφη.  Ρωτήστε το παιδί τι χρώμα γραφείο θέλει (έχω δει στην αγορά κάτι μικρούτσικα, φθηνά, όμορφα και λειτουργικά γραφεία που τα ζήλεψα!), αν θέλει ένα υποπόδιο (για να μην κρέμονται τα πόδια του από την καρέκλα), αν επιθυμεί ένα μαξιλαράκι, κλπ.  Δίνοντας στο παιδί αυτή τη μικρή δύναμη στις αποφάσεις του, ουσιαστικά το βοηθάτε να αυξήσει την επιθυμία του να ασχοληθεί με τη μελέτη.
  2. Οργανώστε τις σχολικές προμήθειες.  Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο όταν το παιδί ξεκινάει ορεξάτο να κάνει τα μαθήματά του και ανακαλύπτει ότι δεν έχει μολύβι, η γόμα του έχει χαθεί, η ξύστρα του είναι εξαφανισμένη…  Μέχρι να βρει όλα όσα χρειάζεται για να κάνει τις ασκήσεις του… πάει! Πέταξε το πουλάκι!  Έχει περάσει η ώρα και το παιδί έχει εκνευριστεί, έχει βαρεθεί, δε βλέπει κανένα αποτέλεσμα και η αρχική του προθυμία να κάνει τα μαθήματά του εξανεμίζεται.  Φροντίστε να αγοράσετε όμορφα κουτιά (ή να διακοσμήσει το παιδί δικό του κουτί παπουτσιών) και να φυλάξετε εκεί μαρκαδόρους, ξυλομπογιές, μολύβια, και άλλα απαραίτητα.
  3. Κλείστε την τηλεόραση!  Ξέρω, πολλά παιδιά επιμένουν ότι η τηλεόραση δεν τα ενοχλεί, αλλά επίσης επιμένουν ότι ο Αι-Βασίλης υπάρχει!  Ο κανόνας της κλειστής τηλεόρασης ισχύει όμως και για εσάς!  Διατηρήστε ησυχία.
  4. Ο καλός φωτισμός είναι σημαντικός.  Στο κρυφό σχολειό μελετούσαν στο φως των κεριών, αλλά η μέθοδος αυτή δεν έχει πέραση στις μέρες μας.  Θυμηθείτε ότι προτιμότερο είναι το φυσικό φως, αλλά όταν αυτό δεν υπάρχει, ένα δυνατό πορτατίφ (κατά προτίμηση στην αριστερή πάνω πλευρά της επιφάνειας του γραφείου ενός παιδιού που γράφει με το δεξί χέρι, ώστε να μην πέφτει πάνω στο βιβλίο ή τετράδιο σκιά) κάνει πολύ καλή δουλειά.
  5. Τακτοποιήστε την επιφάνεια του γραφείου και τα συρτάρια του.  Η συγκέντρωση και η προσοχή αυξάνονται όταν ο περιβάλλον χώρος είναι καθαρός, τακτικός και οργανωμένος.
  6. Δώστε στο παιδί χρόνο ξεκούρασης.  Τα περισσότερα παιδιά πιέζονται από διάφορες υποχρεώσεις (ξένες γλώσσες, εξωσχολικά, αθλητικά, κλπ) αλλά και από ωραία πράγματα (παιχνίδι με φίλους, εξόδους με φίλους, κλπ) με αποτέλεσμα να αισθάνονται ότι διαρκώς τρέχουν και δε φτάνουν.  Ειδικά στις πρώτες τάξεις του δημοτικού είναι απαραίτητο να αφήνετε άφθονο χρόνο μεταξύ δραστηριοτήτων, καθώς και χρόνο ξεκούρασης, ώστε το παιδί να είναι ήρεμο και ξεκούραστο.
  7. Δώστε στο παιδί σας ένα ‘φιλαράκι μελέτης’.  Αν έχει μεγαλύτερα αδέρφια, ζητήστε τους να κάνουν τα μαθήματά τους μαζί.  Αν δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα, δώστε στο παιδί σας ένα αγαπημένο αρκουδάκι ή άλλο ζωάκι να του κάνει παρέα την ώρα της μελέτης!
  8. Επιλέξτε να κάνετε κι εσείς κάτι ‘σχολικό’ την ώρα μελέτης του παιδιού σας.  Μπορείτε να διαβάσετε ένα βιβλίο, περιοδικό, να γράψετε τη λίστα με τα ψώνια, ή να κάνετε κάποια ανάλογη δουλειά, παρέα με το παιδί σας.
  9. Αφήστε έναν βαθμό επιλογής στο παιδί σας.  Μην επιμένετε να κάνει τα πράγματα με το δικό σας τρόπο.  Αφουγκραστείτε τις ανάγκες και τις επιθυμίες του παιδιού σας, δώστε του χρόνο και κατανόηση.  Αν λοιπόν το μικρό παιδί σας ζητήσει μια φορά να κάνει τα μαθήματά του ξαπλωμένο μπρούμυτα στο πάτωμα, αφήστε το.  Δώστε του την επιλογή αν θα κάνει τα ελληνικά ή τα μαθηματικά πρώτα.  Με αυτό τον τρόπο εξομαλύνετε τη διαδικασία της μελέτης και σταδιακά διδάσκετε στο παιδί σας ότι αυτό είναι το καθήκον του.

Να τι θα πετύχετε!
Δημιουργώντας έναν όμορφο και ήσυχο χώρο μελέτης ήδη από μικρή ηλικία, αφήνοντας στο παιδί κάποιες επιλογές για το πώς θα κάνει τα μαθήματά του, το βοηθάτε να αναπτύξει καλές συνήθειες που θα το συνοδεύουν σε όλη τη σχολική του ζωή.  Ο σωστός χώρος μελέτης μαζί με καλές συνήθειες μελέτης βοηθάνε το παιδί να νιώθει σίγουρο για τον εαυτό του και τις ικανότητές του και τονώνουν τη σχολική αυτοπεποίθησή του!


Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να κουβεντιάσουμε στο http://anelanda.gr/liza/epikoinwnia/
Θυμηθείτε επίσης να επισκεφθείτε την επαγγελματική μου σελίδα  στο Facebook
https://www.facebook.com/lvarvogli και να κάνετε like!

Διαλέξτε Αγάπη, Ηρεμία, Χαρά!

Δρ Λίζα



Διαβάστε περισσότερα »

Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2015

Η μεγάλη αλλαγή: από τις καλοκαιρινές διακοπές πίσω στα θρανία!

Kαλωσήρθατε στη νέα μου σειρά άρθρων και πρακτικών συμβουλών που την ονομάζω "ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΜΑΜΑΔΟΪΔΕΕΣ! Παιδί και Σχολείο", αλλά φυσικά είναι και για μπαμπάδες, παππούδες, γιαγιάδες, για εκπαιδευτικούς και για κάθε ενδιαφερόμενο.  Εδώ θα βρείτε νέες ιδέες, απαντήσεις σε απορίες σας, τεχνικές θετικής ψυχολογίας, βοήθεια για να κάνετε τα πράγματα καλύτερα για το παιδί σας και την οικογένειά σας.  Όπως πάντα, θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να συζητήσουμε ηλεκτρονικά....



ΝΤΡΙΙΙΙΙΝ!!! Το κουδούνι του σχολείου ξαναχτυπά!
Όλοι στις θέσεις σας, μικροί και μεγάλοι!
           
Ναι, σωστά διαβάσατε!!  Μικροί και μεγάλοι επιστρέφουμε στη ΜΔΡ, δηλαδή στη Μετά τις Διακοπές Ρουτίνα!

Σεπτέμβριος λοιπόν, που είναι είναι μήνας αλλαγών, επειδή σηματοδοτεί τη μετάβαση από τις καλοκαιρινές διακοπές στο σχολείο.  Πρώτη μέρα στο νηπιαγωγείο ή την πρώτη τάξη, καινούργια προνήπια ή αλλαγή στη φύλαξη του παιδιού στη διάρκεια της ημέρας ή νέα τάξη και καινούργια δασκάλα: οι αλλαγές αυτές δεν επηρεάζουν μόνο το παιδί, αλλά και ολόκληρη την οικογένεια.

Ομαλή μετάβαση

            Για να γίνει η μετάβαση από το σπίτι στο σχολείο ομαλά θα πρέπει γονείς και δάσκαλοι, σε συνεργασία, να βοηθήσουν το παιδί να νιώσει καλά με τον εαυτό του και να του διδάξουν να εμπιστεύεται τα άλλα παιδιά και τους δασκάλους του.  Οι μεταβατικές περίοδοι, εκτός από το άγχος με το οποίο συνήθως συνοδεύονται, αποτελούν πολύ καλές ευκαιρίες για το παιδί να εξελιχθεί, να ωριμάσει και να μάθει νέα πράγματα.

Τι είναι το βασικότερο που μπορεί να κάνει ο γονιός και η δασκάλα;

Το βασικότερο πράγμα που μπορεί να κάνει ένας γονιός –αλλά και ένας δάσκαλος- για το παιδί είναι να το βοηθήσει να νιώσει σιγουριά και ασφάλεια κατά τη μετάβαση από το σπίτι στο σχολείο και την προσαρμογή του σε αυτό.  Βέβαια, μια τέτοια μεγάλη αλλαγή συνήθως προκαλεί ένταση και άγχος στο παιδί και γι’ αυτό θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με σοβαρότητα και συνέπεια.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;

Ενθουσιασμός και σιγουριά.  Καταρχήν, αυτό που μπορούν και πρέπει να κάνουν οι γονείς είναι να δείξουν τον ενθουσιασμό τους για το καινούργιο ξεκίνημα του παιδιού τους και για τη νέα σχολική χρονιά καθώς και μια βεβαιότητα ότι όλα θα πάνε καλά.  Σε πρωτόγνωρες καταστάσεις ή σε νέες εμεπιρίες, τα μικρά παιδιά έχουν την τάση να παρατηρούν προσεχτικά τους ενήλικες του περιβάλλοντός τους για να ελέγξουν πως νιώθουν αυτοί κι έτσι να πάρουν τις κατευθυντήριες γραμμές για το πως πρέπει να νιώσουν τα ίδια.

Τόνωση της αυτοπεποίθησης του παιδιού.  Είναι πολύ φυσιολογικό ένα μικρό παιδί που πηγαίνει για πρώτη φορά σχολείο να αντιδρά με φόβο, άγχος, στρες, άρνηση, δισταγμό μπροστά σε μία αλλαγή, όπως είναι η έναρξη της σχολικής χρονιάς.  Μαμάδες και μπαμπάδες, τονώστε την αυτοπεποίθηση του παιδιού σας!  Υπενθυμίστε στο παιδί σας τα δυνατά του σημεία, τι κάνει καλά (άσχετα αν αυτό το ‘κάτι’ είναι σχολικό ή σχετίζεται με μαθήματα, μπορεί να είναι οτιδήποτε), θυμίστε του πώς ανταποκρίθηκε στο παρελθόν σε κάποια δυσκολία ή πώς τα κατάφερε.  Επικυρώστε τα συναισθήματά του («ναι, καταλαβαίνω ότι φοβάσαι λιγάκι» ή «τα περισσότερα παιδιά νιώθουν όπως κι εσύ την πρώτη μέρα του σχολείου) και τονώστε την αυτοπεποίθησή του («αλλά όταν πας στο σχολείο θα γνωρίσεις νέους φίλους», «θα γνωρίσεις τη δασκάλα και θα δεις πώς είναι η τάξη σου».


Προετοιμασία.  Καλό είναι να γνωρίζετε το πώς αντιδρά το παιδί σας στον αποχωρισμό και τις αλλαγές.  Μια βόλτα από τη γειτονιά του σχολείου πριν την έναρξη των μαθημάτων, μερικά θετικά σχόλια του στυλ «θα είναι ωραία να παίζεις σε αυτή τη μεγάλη αυλή» και ίσως μια επίσκεψη στο προαύλιο βοηθούν στην ψυχολογική προετοιμασία και την εξοικείωση του παιδιού με το καινούργιο μέρος στο οποίο πρόκειται να περνάει ένα μεγάλο μέρος της ημέρας του.


Ψώνια.  Εμπλέξτε το παιδί στη διαδικασία των σχολικών αγορών.  Δώστε του την ευκαιρία να διαλέξει την τσάντα του, διάφορα σχολικά είδη ή ρούχα που χρειάζεται για την αρχή της σχολικής χρονιάς.  Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και προετοιμασία ώστε η εξόρμηση στα μαγαζιά να μην καταλήξει σε καυγά, επειδή το παιδί έχει υπερβολικές απαιτήσεις.  Θα πρέπει να έχει προηγηθεί μια συζήτηση και να έχουν τεθεί κάποια όρια προς αποφυγή παρεξηγήσεων.


Φιλικοί δεσμοί.  Αν το παιδί πρόκειται να πάει στο νηπιαγωγείο ή το σχολείο μαζί με κάποιον συμμαθητή του από τα προνήπια ή τον παιδικό σταθμό, μια καλή ιδέα είναι να γίνει η αρχική επίσκεψη στο σχολικό χώρο μαζί με το άλλο παιδάκι, ώστε να ενταθεί ο φιλικός δεσμός και στο μυαλό του παιδιού να σχηματιστεί η ιδέα ότι δεν θα είναι μόνο του αλλά θα έχει παρέα και στήριξη.


Ρουτίνα.  Τα παιδιά αντιδρούν θετικά στη ρουτίνα και το προσδοκώμενο, ενώ συνήθως έχουν κάποια δυσκολία να δεχτούν αλλαγές στο πρόγραμμά τους.  Έτσι, καλό είναι να αρχίσει μια «σχολική» ρουτίνα ακόμα και πριν ξεκινήσει κανονικά το σχολείο.  Για παράδειγμα, μερικές εβδομάδες πριν μπορεί να αλλάξει η ώρα του ύπνου για νωρίτερα, με την υπενθύμιση ότι σιγά-σιγά θα πρέπει το παιδί να προσαρμοστεί στο πρωινό ξύπνημα για το σχολείο.  Ακόμα, οι γονείς μπορούν να του δώσουν την ευκαιρία να επιλέγει τα ρούχα του «όπως θα κάνεις κάθε μέρα από εδώ και στο εξής που θα πηγαίνεις στο σχολείο».


Χρόνος.  Ειδικά την πρώτη μέρα του σχολείου, καλό είναι να υπάρχει περισσότερος χρόνος για την προετοιμασία του παιδιού, ώστε να μην αισθανθεί πιεσμένο και να μη χρειαστεί να βιαστεί.  Η κουβεντούλα με τους γονείς και η συνοδεία του παιδιού στο σχολείο βοηθάει στο να μειωθεί το άγχος του.  Αν όμως, φτάνοντας στο σχολείο, το παιδί αρχίσει να γκρινιάζει και θέλει να παρατείνει το χρόνο του «αντίο», μια τέτοια παράταση θα φέρει μόνο αρνητικά αποτελέσματα και δε θα λύσει το πρόβλημα.  Είναι προτιμότερο για το γονιό και το παιδί να φύγετε, ήρεμα, δείχνοντας αγάπη και τρυφερότητα από τη μια αλλά και σταθερότητα στην απόφασή σας από την άλλη, και, βέβαια, με τη σαφή υπόσχεση ότι θα επιστρέψετε στο σχόλασμα για να πάρετε το παιδί!


Ποτέ κοροϊδία.  Δεν πρέπει να κοροϊδέψετε το παιδί αν κλαίει ή έχει δυσκολία στον αποχωρισμό.  Είναι προτιμότερες δηλώσεις του στυλ «είναι δύσκολο να λες αντίο» ή «η πρώτη μέρα στο σχολείο σου φαίνεται λίγο δύσκολη στην αρχή».  Καλό θα είναι να αποφύγετε να ξεγελάσετε το παιδί είτε με ψεύτικες υποσχέσεις είτε με το να εξαφανιστείτε ξαφνικά.


Ενθάρρυνση.  Αυτό που βοηθάει στη γενικότερη ανάπτυξη και ψυχική υγεία ενός παιδιού είναι η ενθάρρυνση που του δίνουν οι γονείς του –λεκτικά και μη- να έχει περιέργεια και δίψα για μάθηση και να δοκιμάζει νέα πράγματα.  Ο έπαινος θα πρέπει να είναι για τη συγκριμένη πράξη ή ικανότητα (ακόμα και αν είναι ημιτελής ή στην αρχική της μορφή ακόμα).


Θα χαρώ να ακούσω τις απόψεις σας και να κουβεντιάσουμε στο http://anelanda.gr/liza/epikoinwnia/

Θυμηθείτε επίσης να επισκεφθείτε την επαγγελματική μου σελίδα  στο Facebook
https://www.facebook.com/lvarvogli και να κάνετε like!


Διαλέξτε Αγάπη, Ηρεμία, Χαρά!

Δρ Λίζα




Διαβάστε περισσότερα »

share